Szlachetna paczka

Zapraszamy do przeczytania najnowszego felietonu, którego autorem jest PAPA:

Jak to jest poczuć magię przedświątecznego czasu? Niełatwo. Oczekujemy przecież niezwykłego, a potem mamy odczucie, że rzeczywistość nie sprostała naszym oczekiwaniom. Że pomimo tych wszystkich starań czujemy się zwyczajnie. I nawet świąteczne wypieki nie smakują tak jak w dzieciństwie, kiedy rarytasy, w postaci piernika, długich cukierków na choince czy może gum turbo z Niemiec nadawały Świętom Bożego Narodzenia powabu magii. 

A przecież możemy się poczuć lepszymi niż jesteśmy. Poczuć dumę z siebie i z tego, że dzięki nam, ktoś inny też się uśmiecha, może o nas pomyśli z wdzięcznością, może się za nas pomodli. 

(...)Czy mogę pana wpisać na listę ofiarodawców? - Nie! - burknął Scrooge. - Życzy pan sobie pozostać anonimowy? - Życzę sobie, by zostawiono mnie w spokoju! I to moja ostateczna odpowiedz! - warknął. - Sam nie będę się zabawiał podczas Bożego Narodzenia i nie stać mnie na fundowanie przyjemności innym. Wydaje mi się, iż wystarczy, że płacąc podatki, utrzymuję instytucję, o których wspominałem. Ci, którym się źle powodzi, powinni się do nich zgłaszać. - Wielu z nich nie może tam pójść, dla wielu nie wystarcza miejsc. A inni wolą śmierć niż przytułek. - Niech więc umierają! Przynajmniej nie będzie nadmiaru ludności na świecie. Poza tym nic mnie to nie obchodzi! (Charles Dickens, Opowieść wigilijna) 

Większość z nas jakoś sobie radzi. Oczywiście na tradycyjne pytanie „jak tam” wielu z nas odpowie równie tradycyjnym „stara bieda”. Ma to oczywiście pokazywać, że, rzecz jasna, nie jest tak dobrze, żeby się chwalić, ale też, dzięki Bogu, radzimy sobie nie gorzej od pytającego. Dobrze jednak wiemy, że nie trzeba wiele, by nasza sytuacja się gwałtownie pogorszyła, często bez naszej winy. Popularne powiedzenie o polskiej klasie średniej do której lubimy się zaliczać mówi, że od upadku dzielą ją trzy niespłacone raty kredytu. Wypadek, choroba, niepełnosprawne dziecko, rozpad związku – przypadki, które zdarzają się codziennie, a które sprawiają, że nie tylko tracimy pewność siebie ale też stajemy się biedniejsi i słabsi. Są tacy wśród nas. Może słabo ich dostrzegamy na co dzień. Bieda zazwyczaj jest zamknięta za drzwiami domów. To bardzo często bieda prawdziwa, nie ta nasza „stara” i oswojona. 

Do piątku, 13 grudnia można jeszcze na stronie Szlachetnej Paczki znaleźć rodzinę lub dziecko. Warto tam wejść, poznać historię smutku, choroby, samotności i beznadziei. Historie, które często dzieją się obok nas i dopiero w takim momentach mogą się przebić. Warto zostać świętym Mikołajem. Dogadać się w parę osób, może parę rodzin i zorganizować paczkę. Spełnić marzenia. Poczuć wewnętrzną dumę z tego, że się pomogło. 

Ludzie mają różne marzenia. Przed chwilą przeczytałem, na Paczce właśnie, że ktoś tam, w pobliżu, marzy o opiekaczu do kanapek, bo stary się zepsuł,  a dzieciaki przepadają za kanapkami z opiekacza. Jakaś Pani marzy o kursie makijażu, rodzina o pościeli i materacu dla niepełnosprawnego dziecka albo o tonie węgla. 

Duże i małe rzeczy. Wielkie marzenia. Nieduże potrzeby. Zrób paczkę, wesprzyj dziecko. Kto wie, może kiedyś, w niespodziewanym momencie to dobro do nas wróci.