Chwała Zwyciężonym

Zapraszamy do przeczytania najnowszego felietonu, którego autorem jest PAPA:

1 marca 1951 r. w więzieniu mokotowskim, przy ulicy Rakowieckiej w Warszawie, wykonano wyrok śmierci na ostatnich przywódcach organizacji Wolność i Niezawisłość. Strzałem w tył głowy zamordowano pułkownika Łukasza Cieplińskiego oraz majorów Mieczysława Kawalca, Adama Lazarowicza, Franciszka Błażeja, Józefa Rzepkę, Józefa Batorego i Karola Chmiela. Proces IV Zarządu WiN to ciąg przesłuchań i tortur, które nie nadają się do opisu. Jeden ze współwięźniów, który został świadkiem w procesie rehabilitacyjnym Łukasza Cieplińskiego prowadzonym już za wolnej Polski, zeznał, że nie mógł uwierzyć, że człowiek jest zdolny do takiego okrucieństwa wobec innego człowieka. 

W 2011 roku Prezydent Komorowski podpisał ustawę, która właśnie 1 marca ustanowiła Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych. Od tamtego czasu co roku w wielu miejscach Polski oddaje się hołd ludziom, których historia przemieliła. Tym, którym często nie zapewniono nawet godnego pochówku, których chciano nie tylko wymazać, ale i w wielu przypadkach zhańbić. 

Symptomatyczne będzie to w tym roku święto w Limanowej. Parę tygodni po tym, jak budynek, w którym w Limanowej znajdowało się powojenne więzienie PUBP w Limanowej, został zrównany z ziemią, wiele osób, które mogły temu zapobiec (po prostu okazując szacunek prywatnym właścicielom i szukając z nimi porozumienia) będzie składać kwiaty i odczytywać z kartek przemówienia. Przy okazji wszelkiej maści wydziały propagandy narobią zdjęć, które zostaną następnie opublikowane wszędzie gdzie tylko się da. Cóż, słowa są dużo tańsze niż czyny.

Lekarz na usługach dilerów i śmierć czterech kobiet. Małopolska policja rozbija bezwzględny gang opioidowy Dyrektywa o prawie do naprawy obowiązuje, ale większość wciąż nie wdrożyła jej przepisów

Różni byli ci „wyklęci”. O wielu z nich, jak o Kurasiu – Ogniu, toczyły i toczą się nadal żarliwe spory. Wojna jest brudna, a wojna domowa jest najbrudniejsza. Szlachectwo miesza się z podłością, załatwianie prywatnych porachunków z hasłami walki o szczytne cele. To wszystko było. Tak jak było i donosicielstwo i chęć wzbogacenia się. Pijaństwo i okrucieństwo. Polaków wobec Polaków. 

Na pewno zasługują na pamięć. Na refleksję, że ideologiczne zacietrzewienie (wtedy bolszewickie, dzisiaj wynikające z pęknięcia społeczeństwa na 2 połowy) nie może stanowić usprawiedliwienia dla słów, że ci drudzy to „pachołki obcych”, „zdrajcy”, „sługusy”. Łatwo krzyczeć takie słowa, może nawet tym łatwiej, że dostaje się pensję ze środków publicznych, od „zdradzieckiego rządu”. Premier jest polskim premierem – nawet wtedy, gdy się nie zgadzam z jego poglądami i działaniami. Tak samo Prezydent – jest prezydentem wybranym przez Naród, nawet jeśli uważam, że jest osobą nieciekawego formatu. Ci z prawicy nie są bardziej patriotyczni, a ci z lewicy bardziej inteligentni. Niech się dokształcą ci, którzy żyją w przekonaniu, że walka o niepodległość, była domeną wyłącznie prawicy. Kazimierz Pużak, Antoni Pajdak – to nazwiska ludzi lewicy, Polskiej Partii Socjalistycznej. Siedzieli na jednej ławie oskarżonych w Moskwie w procesie 16 z działaczami Stronnictw: Narodowego, Pracy, Ludowego i Zjednoczenia Demokratycznego. 

Łukasz Ciepliński pisał do syna: „Musisz kształcić swój umysł, zdobyć szerokie wiadomości. Ucz się pilnie. Wyjedź na studia za granicę (Ameryka, Anglia, Holandia lub Belgia). Staraj się tam zapoznać z bieżącymi problemami życia naukowego, gospodarczego, społecznego, kulturalnego i politycznego. Pamiętaj, że musisz wrócić do kraju z wiadomościami pozytywnymi i gruntownymi. Co szlachetne i wielkie – przyjmuj, co płytkie i nikczemne – odrzucaj”.