Cudze pieniądze są najtańsze

Zapraszamy do przeczytania najnowszego felietonu, którego autorem jest PAPA:

W latach 90-tych naukowcy zaczęli używać pojęcia „ból płacenia”, gdy próbowali opisać cierpienie jakiego doświadczają ludzie, którzy muszą się rozstać ze swoimi pieniędzmi. Badanie przeprowadzone przez zespół międzynarodowych naukowców: Nina Mazar (Boston University), Hilke Plassmann (INSEAD), Nicole Robitaille (Queen’s University), Axel Lindner (Halle Institute for Economic Research) i opisane na łamach Social Science Research Network (SSRN), miało na celu dostarczenie bezpośrednich dowodów na to, że “płacenie gotówką jest emocjonalnie bolesne”. Wykorzystując rezonans magnetyczny, naukowcy porównali obraz mózgu podczas płacenia gotówką z obrazem mózgu podczas przyjmowania szoku. Odkryli, że części mózgu uaktywniające się podczas płacenia gotówką częściowo pokrywają się z tymi, które uaktywniają się przy reakcji na szok elektryczny.  Otrzymano więc namacalny dowód , że kupowanie rzeczy za gotówkę boli. 

Gdyby te badania prowadzono w mieście Limanowa założenia należałoby zmodyfikować. Boli płacenie własnymi pieniędzmi – cudze wydaje się o wiele łatwiej. Co więcej wydawanie pieniędzy, które nie są nasze własne, a cudze, pozwala stać się nam lepszymi we własnych oczach. Dostęp do cudzych pieniędzy pozwala też stworzyć grupkę adoratorów, którzy patrzą w nas niczym psy w pana, który może rzucić jakąś kość do ogryzania. Takich kości było w Limanowej ostatnio całkiem sporo. Rozdawanych bardzo łatwo, bo przecież, często bez refleksji, że jak się nie będzie dbało o dochody budżetu miasta, to za chwilę wszyscy mieszkańcy odczują tego negatywne skutki. Jak w gospodarstwie domowym – zaczynasz za dużo wydawać, ratujesz się kredytami, które przejadasz, tworzy się błędne koło – za chwilę nie masz już na nowe ciuchy, na samochód, nie masz nawet, żeby wymienić dach czy okna. Dziadziejesz, bo za dużo przejadasz. 

Mieszkania. Wbrew pozorom Miasto Limanowa ma ich całkiem sporo. Miało sporo, a teraz, z powodu zakończenia budowy bloków na Bednarczyka ma ich jeszcze więcej - przybyło ich przecież o około 100. Z założenia to miały być lokale służące ludziom potrzebującym pomocy mieszkaniowej. W moim pojęciu w pierwszej kolejności rodzinom z dziećmi, które z różnych powodów (chciałbym, żeby przez siebie niezawinionych) nie są w stanie zapewnić przede wszystkim tym dzieciom jako takich warunków. Każda taka osoba, każda taka rodzina powinna być dokładnie prześwietlona – mieszkanie komunalne to, z racji niskiego czynszu, przywilej. Nie ma lepszej kontroli niż społeczna. Uważam, że mieszkańcy Limanowej mają prawo wiedzieć kto otrzymuje lokal z zasobów miejskich, czy to komunalny czy socjalny. Nie może być tak, że ludzie naprawdę nie potrzebujący pomocy taki lokal dostają, bo znają kogo trzeba, a mieszkanie, które mieli, sprzedali. Słychać w tej mierze różne legendy – więc w imię tak bardzo podkreślanej transparentności działań władz Miasta – należałoby podać imiona i nazwiska osób, które otrzymały możliwość korzystania z mieszkań należących do Miasta Limanowa do wiadomości publicznej. Nie tylko na Bednarczyka, także w innych lokalizacjach, czy to na Fabrycznej, czy na Zygmunta Augusta czy na Willowej. 

Miejsca pracy: Urząd Miasta i miejskie jednostki (szkoły, przedszkola, spółki itd.) to wiele miejsc pracy. Byłoby dobrym zwyczajem podawać do wiadomości publicznej dane osób zatrudnionych  nie tylko w drodze konkursów (te są jawne) ale też wtedy gdy konkursy wymagane nie są. Byłoby pewnie mniej plotek o zatrudnianiu znajomych emerytów czy tworzeniu dyrektorskich stanowisk dla osób, które, znając kogo trzeba, zapałały nagłą miłością do Limanowej. 

Drogi – a może by tak, przecież w dzisiejszych czasach to żaden problem, zrobić mapę ulic i działek na których robi się remonty ze środków miejskich?. Znowu, po to, żeby nie było legend i żeby mieszkańcy sami ocenili czy rzeczywiście w pierwszej kolejności przeprowadza się remonty w miejscach, które służą większej grupie mieszkańców czy też robi się drogę do paru domów tylko dlatego, że mieszka tam „ważny” obywatel. 

O działce za parę groszy miesięcznie nie wspomnę. To tak oczywiste jak napis na margarynie.  

Wtedy mieszkańcy poczują, że władze ich szanują. Że nie równych i równiejszych. Że sytuacje, w których mieszkaniem kupuje się przychylność niedawnego krytyka to fałsz, a nie smutny przypadek zwykłego amoralnego rozdawnictwa i cwaniactwa. Z cudzego, bo łatwiejsze.