Pozwolę sobie zacytować mój komentarz pod ostatnim felietonem, bo odnoszę wrażenie, że stał się dla autora „Słowa na Niedzielę” pewną inspiracją do napisania kolejnego tekstu.„Ten z zachwytu pieje głośno bo taki obrał sobie tonMichaś nasz z dumy piejący bart, podobno królem ma się staćPodobno już przymierza koronę i wypatruje własny tronPlotki niosą że po Jolancie przyjdzie jego wielki czasA Caryca obok zostanie by wciąż wspierać stary układ wrazO przejrzystości prawi pięknie jakby wzorem chciał się staćLecz przy dzierżawach i parkach kieszonkowych trudniej w te opowieści graćBo gdy słowa z faktami się mijają i prawda gubi własny śladTo nawet najgłośniejsze pianie nie zagłuszy pytań od lat.”

Ten z zachwytu pieje głośno bo taki obrał sobie tonMichaś nasz z dumy piejący bart, podobno królem ma się staćPodobno już przymierza koronę i wypatruje własny tronPlotki niosą że po Jolancie przyjdzie jego wielki czasA Caryca obok zostanie by wciąż wspierać stary układ wrazO przejrzystości prawi pięknie jakby wzorem chciał się staćLecz przy dzierżawach i parkach kieszonkowych trudniej w te opowieści graćBo gdy słowa z faktami się mijają i prawda gubi własny śladTo nawet najgłośniejsze pianie nie zagłuszy pytań od lat.