Komu mieszkanie, komu?

Zapraszamy do przeczytania najnowszego felietonu autorstwa PAPA:

8 bloków mieszkalnych po 13 mieszkań każdy. 104 mieszkania o różnej wielkości. Wszystkie komunalne, z założenia przeznaczone dla ludzi, którzy nie są w stanie kupić mieszkania na normalnym rynku, mogą natomiast płacić regularnie czynsz. 

Gdy Pan burmistrz Bieda ogłaszał, że dzięki jego staraniom Miasto Limanowa pozyskało ponad 30 milionów złotych na budowę mieszkań komunalnych jakoś nie bardzo wierzyłem, że coś z tego będzie. Uznałem, że to jeden z kolejnych papierowych, modnych ostatnio pomysłów w stylu lewicowego „mieszkanie prawem, a nie towarem”, z których później nic nie wynika.

Czasy się zmieniają. Ludzie, z mojego pokolenia, jeżeli nie wyjechali do miasta w poszukiwaniu lepszego życia w przydziałowym mieszkaniu, najczęściej mieli prostą alternatywę: albo zostawali na ojcowiźnie (lub u teściów) albo rozpoczynali żmudny proces budowy własnego domu. W czasach niedoboru wszystkiego była to droga przez mękę. Budowałeś z tego, co dostałeś – nie było co myśleć o wyborze fliz w łazience, po prostu kleiło się (na cemencie) to, co udało się zdobyć lub pokątnie wyżebrać. Obce były dylematy związane z wyborem rodzaju przykrycia dachowego. Szare azbestowe płyty były przedmiotem pożądania, fachowcy, którzy cięli je piłami docinając skosy, nie przejmowali się możliwością zachorowania na raka płuc, nie tylko dlatego, że nie mieli dzisiejszej świadomości; po prostu w świecie „popularnych” i „klubowych” (bez filtra) obawa o stan swoich płuc była jakąś genderową fanaberią. 

Dzisiejsze młode pokolenia, co jest też oznaką rosnącego w naszym kraju dobrobytu, oczekują startu w dorosłość z pułapu, o którym nam się nie śniło. Założenie rodziny w jednym pokoju kątem w akademiku, u rodziców, z wanienką, którą ustawiało się na stole i z tetrowymi pieluchami rozwieszonymi pod sufitem łazienki na sznurkach umocowanych do ścian wydaje się praktyką średniowieczną i barbarzyńską. Młodzi chcą mieszkań. 

Fajnie, że te bloki rosną. 104 mieszkania to całkiem ładne osiedle. Niczym Alternatywy 4 ludzie którzy tam się pojawią będą musieli stworzyć społeczność, porozwiązywać problemy, których na etapie budowy przewidzieć nie chciano lub nie umiano. Nie jest to zarzut; po prostu najlepsze nawet zamierzenia najlepiej weryfikuje życie. Podobno (nie sprawdzałem czy tak jest w istocie) w niektórych krajach europejskich ścieżki buduje się dopiero wtedy gdy wydeptają je ludzie – z niewiadomych bowiem przyczyn ludzie nie zawsze wybierają te drogi i ścieżki, które dla nich zostały zbudowane przy użyciu architektonicznych reguł.  Czasami wolimy jakiś teren obejść; tak jakby nasze zmysły uznawały, że pewne miejsce nie są dla nas.

Teraz najważniejsze pytanie to kto te mieszkania dostanie. Wiadomo; ten kto zamieszka, wcześniej czy później dostanie szansę zakupu i to pewnie z dużą zniżką. Przecież tak już było, wiele mieszkań komunalnych czy zakładowych zostało wykupionych za ułamek wartości, a szczęśliwcy, którzy w ten sposób otrzymali własność wymiernie zyskali majątkowo.   

Na razie o regułach się nie mówi; a ta cisza zaczyna niepokoić. Byłoby niedobrze gdyby ci bardziej zorientowani poprawiali sobie teraz, po cichu, pozycję startową. Gdzieś zapewne jakieś reguły tego programu są; musiały pewnie być już na etapie ustalania warunków tego dofinansowania. Czas je ogłosić – żeby zupełnym przypadkiem nie okazało się, że to nie obiektywne okoliczności ale powiązania towarzysko – rodzinne zdecydują o tym, kto okaże się „szczęśliwcem” który trafi los na tej wyjątkowej mieszkaniowej loterii. 

Oby to był program „mieszkanie dla młodych” a nie „mieszkanie dla swoich”