znalezione
Pierwszą skocznię w Limanowej zbudował przy drodze na Lipowe Mieczysław Kozdruń (powojenny trener polskiej kadry narodowej w skokach narciarskich). Skoczkowie na zeskoku przelatywali nad tą drogą, budząc popłoch wśród mieszkańców. W 1938 r. gościła w Limanowej delegacja FIS planując budowę skoczni na płn. stoku Łysej Góry, ale nie doszło do tej realizacji z powodu wojny. Budowę drugiej skoczni rozpoczęto w 1941 r. na tzw. Siwym Brzegu, gdzie grunt dał ks. Łazarski. W latach 1942-44 odbywały się tutaj regularne zawody. Rekord należał do Mieczysława Kozdrunia - 40 m. Skocznia ta została rozebrana i spalona, a w początku lat 50 XX w. przystąpiono do jej rekonstrukcji z inicjatywy inż. Muniaka (konstruktora wielu podobnych obiektów w kraju). Drewno dostarczono z lasów należących do miasta, zaś wiele prac wykonali sami sportowcy. Skocznia funkcjonowała do lat 60, rekord (38 m) należał do Artura Struzika.

Bardzo ciekawy temat. Warty głębszemu przyjrzeniu się i szukać więcej informacji.

Może jakaś nowa inicjatywa społeczna, mała skocznia dla młodzieży coś blisko miasta lodowisko - skocznia, rywalizacja, zawody ?

Nawiązać do tej tradycji to by była fantastyczna sprawa, ale obawiam się, że trudna do wykonania. Żyjemy w takim rejonie, który aż prosi się o małe skocznie narciarskie do szkolenia dzieci i młodzieży. K-17 i K-30 by wystarczyły. Niestety jednak, nikt tutaj na to nie da pieniędzy. To jest droga inwestycja. A szkoda, bo teraz skoki narciarskie są na fali i dzieciom też się to podoba. Ale co z tego, skoro nie mają nawet gdzie trenować.

Tego nie wiedziałem :)