Szpitalna bomba z opóźnionyn zapłonem – służby nie radzą sobie z epidemią

Po kilku telefonach, udało nam się skontakować z lekarzem z oddziału wewnętrznego i mimo, że mówiliśmy, że tutaj jest dom w którym mieszka kilka rodzin - około 10 osób, a część z nich pracuje w delegacji i skoro jest podejrzenie zakażenia, to prosiliśmy żeby pacjentkę zostawić na oddziale. Ale nie posłuchano nas, powiedziano nam jedynie, że to nie jest ich sprawa, dają wypis i informują sanepid. 

W ten sposób wpuszczono nam konia trojańskiego do domu. 

Nie mieliśmy żadnej informacji o kwarantannie. Kwarantanna została tylko zalecona przez szpital, ale nie było decyzji sanepidu i do dziś jej nie mamy - ustnie nam ją przekazano dopiero w sobotę, po pozytywnym wyniku pacjentki (28 marca). 

We wtorek (24 marca) wezwaliśmy karetkę, bo (pacjentka – przyp. red.) źle się poczuła. Ratownicy nie chcieli wchodzić do i powiedzieli, że powiadamiają sanepid. Dopiero wtedy, po południu, sanepid do nas zadzwonił, a w środę (25 marca) pobrano wymaz, z domu (tylko od pacjentki – przyp. red.). Dzwoniliśmy w czwartek, nie było wyniku, w piątek to samo. Miał być w poniedziałek. 

W sobotę (28 marca) o 14:00 zadzwonili do nas z sanepidu z informacją, że wynik jest pozytywny i mamy cały dom w kwarantannie. Zapowiedziano, że pozostali domownicy będą mieć pobrany wymaz w poniedziałek. Wczoraj (29 marca) około południa przyjechano i pobrano nam wymazy, teraz czekamy na wyniki. 

Oczywiście, że mieliśmy kontakt z pacjentką. Staramy się jakoś izolować, ale (pacjentka – przyp. red.) mieszka w jednym pokoju, a przecież musi chodzić do toalety, w dodatku ma 80 lat i trzeba jej pomagać. Poza koniecznymi zakupami, do tej pory nigdzie nie chodziliśmy. Człowiek to znosi, bo wie, że musi dostosować się do tego, co narzuca państwo. Przestrzegamy zasad restrykcyjnie, dzieci nigdzie nie wychodzą i siedzą w domu, a my dorośli nie plątamy się bez potrzeby po sklepach. A w tym momencie wpuszcza się nam bombę z opóźnionym zapłonem do domu, choć prosiliśmy, ale to nie poskutkowało. A jest przecież internat, można było dać (pacjentkę – przyp. red.) na obserwację, zrobić testy, jak pozytywny to skierować do leczenia, a jak negatywny, to dopiero wtedy wypuścić do domu. Teraz jest cały czas w domu i zaraża innych. Równy tydzień jest z nami. Wszyscy jesteśmy zdenerwowani, zestresowani, nie śpimy po nocach, człowiek pilnuje się, by się nie zarazić, a do domu nam wpuszczają osobę z koronawirusem. 

Jak można wpuścić taką osobę ze szpitala? O co chodzi? Gdzie są jakiekolwiek procedury? Kto zawinił? Ordynator, że wypuścił (pacjentkę – przyp. red.), czy sanepid, że nie zatrzymał na kwarantannie? Ktoś musi za to odpowiedzieć, bo to jest niedopuszczalne zachowanie w trakcie epidemii.