Skocznia narciarska w Limanowej, zaprzepaszczona szansa na ośrodek narciarski

Pół wieku temu w Limanowej zakończyła się obiecująca historia skoczni narciarskiej. Kilkadziesiąt lat prac, organizacji lokalnych zawodów i ciągłych planów rozbudowy skoczni została ostatecznie zniweczona. Limanowa miała realną szansę stać się ośrodkiem skoków narciarskich (a przynajmniej bazą treningową), miała przede wszystkim znanego skoczka, późniejszego trenera reprezentacji Polski.

Naturalna skocznia na stokach Siwego Brzegu powstała jeszcze przed II wojną światową. Inicjatorem przedsięwzięcia był Mieczysław Kozdruń (limanowianin jest pierwszym rekordzistą skoczni w Wiśle-Malince: 41 metrów). Na Mistrzostwach Świata w Zakopanem w 1939 roku zajął 25 miejsce. Marzył, aby w rodzinnym mieście rozwijały się skoki narciarskie. Dlatego starał się o obiekt, na którym mogłyby się przynajmniej odbywać profesjonalne treningi.

 W czasie II wojny światowej drewniana konstrukcja nowej skoczni stanęła na stoku za obecnym Domem Kultury. Pracami nadzorował Mieczysław Kozdruń, do którego zresztą należał rekord skoczni (41 metrów).

 Po II wojnie światowej ponownie przebudowano skocznię, której punkt konstrukcyjny wynosił 30 metrów. Organizowano sporo lokalnych konkursów skoków narciarskich. Mieczysław Kozdruń na stałe wyjechał z Limanowej, zostając trenerem. Często nazywany jest twórcą polskiej szkoły skoków. W 1953 roku napisał jedyny wówczas podręcznik dla instruktorów i trenerów w zakresie skoków pt. „Skoki narciarskie”. W latach 1950-1967 prowadził reprezentację Polski w skokach narciarskich (zmarł 12 marca 1988 roku w Bielsku Białej).

 Skocznia w Limanowej popadała w ruinę. Były kolejne plany przebudowy, ale z czasem skocznia była w coraz gorszym stanie. Limanowa wyraźnie przegrywała z innymi ośrodkami skoków narciarskich. W latach 70 ubiegłego wieku skocznia w Limanowej ostatecznie przestała istnieć.

fot. archiwum Muzeum Regionalne Ziemi Limanowskiej.