Rocznica sławnej bitwy

Jabłoniec. Wczoraj na Wzgórzu Jabłoniec odbyły się uroczystości upamiętniające 97. rocznicę Bitwy pod Limanową.

Inicjatorem uroczystości był członek Zarządu Stowarzyszenia Kulturalno-Oświatowego „Ziemia Limanowska” Marek Sukiennik, który powitał przybyłych gości i przybliżył zgromadzonym historię Bitwy pod Limanową. Przybyli goście uczestniczyli w Mszy Świętej odprawionej przez księdza Włodzimierza Chwałka z Parafii pw. Bazyliki Matki Boskiej Bolesnej. O oprawę muzyczną zadbał Chór Chłopięcy Bazyliki Matki Boskiej Bolesnej w Limanowej pod przewodnictwem dyrygent Haliny Dyczek.

Po Mszy odbył się apel poległych prowadzony przez Stanisław Dębskiego i Związek Strzelecki „Strzelec”. Następnie na trąbce utwór „Cisza” wykonał Eugeniusz Szubryt, po czym zapalono znicze na mogiłach poległych żołnierzy.

Władysław Bieda - burmistrz Limanowej podziękował licznie zgromadzonym za udział w uroczystości i zaprosił do udziału w przyszłorocznych obchodach. Na zakończenie uroczystości wykonano wspólne pamiątkowe zdjęcia i zaproszono na ciepły posiłek.

Organizatorami spotkania byli: Burmistrz Miasta Limanowa i Stowarzyszenie Kulturalno-Oświatowe „Ziemia Limanowska”.

Podpatrywali rozwiązania w polityce senioralnej Płoną kable, płoną śmieci

Przytoczony podczas uroczystości opis BITWY POD LIMANOWĄ – 1914 r.:
Bitwa pod Limanową, zwana również operacją łapanowsko-limanowską, związana jest z początkową fazą I wojny światowej, z walkami toczonymi na przełomie listopada i grudnia 1914 r. przez wojska austro-węgierskie, wzmocnione korpusem niemieckim, z wojskami rosyjskimi. W bojach tych brały również udział Legiony Józefa Piłsudskiego.
Wojska austro-węgierskie w Galicji - a więc w części ziem polskich, będących wówczas w granicach cesarstwa austro-węgierskiego, od początku trwania wojny doznawały ciągłych klęsk, cofając się przed Rosjanami w kierunku zachodnim i tracąc w ciągu trzech miesięcy ok. 6/7 terytorium tej krainy. W połowie listopada 1914r. wojska rosyjskie stanęły przed fortami twierdzy Kraków, zaś w Karpatach doszły do Limanowej. W wypadku przełamania tych rubieży obronnych dla wojsk rosyjskich droga w kierunku Śląska, Czech i Wiednia stała otworem. Wojska austro-węgierskie zostały wówczas przegrupowane i wzmocnione silnym korpusem dowodzonym przez gen. Józefa Rotha, w skład którego wchodziły również oddziały niemieckie. Operacja rozpoczęła się 2 grudnia 1914. i rozgorzała na długiej linii (ok. 100 km) - od Wisły, aż po główny grzbiet Beskidów. Kasina Wielka, Góra Jana, Łąkta, rejon Sobolowa, Leszczyna, Rajbrot, góra Kobyła, Golców, Jabłoniec - to miejsca najcięższych bojów tej operacji.
Przełamanie frontu nastąpiło 11 grudnia 1914 r., przy czym szczególnie sławnym stał się bój oddziału spieszonych huzarów węgierskich o ufortyfikowane przez Rosjan wzgórze Jabłoniec. Zginął wtedy płk Othmar Muhr, któremu cesarz austriacki – Franciszek Józef I – nadał przydomek „Limanowa” to samo spotkało dowodzącego głównym uderzeniem gen. Józefa Rotha.
Bitwa pod Limanową była pierwszym istotnym zwycięstwem wojsk austro-węgierskich przy nieznacznym wsparciu niemieckim (47 Dyw. Piechoty). Nic więc dziwnego, iż była wtedy wydarzeniem bardzo sławnym - m.in. w Budapeszcie jeden z placów otrzymał nazwę „Limanowa" (zachowała się do dnia dzisiejszego). O wielkości operacji świadczy fakt, że brało w niej udział ok. 120 tyś. żołnierzy wojsk rosyjskich oraz ok. 90 tyś. wojsk austro-węgierskich. Zwycięstwo przeniosło linie frontu ok. 60 km w kierunku wschodnim, przełamaną dopiero w maju 1915 r. w również sławnej bitwie pod Gorlicami. Pamiątką tych walk jest ok. 100 cmentarzy żołnierskich, na których leży ponad 11 tyś. żołnierzy. Najsłynniejszy z nich znajduje się na wzgórzu Jabłoniec. Jak już wspomniano w Bitwie pod Limanową brały udział Legiony Józefa Piłsudskiego. Przebieg walk opisał sam Komendant w książce „Moje pierwsze boje". Szczególnie zasłyną bój legionistów na przełęczy Chyszówki (stoi tam pamiątkowy obelisk i krzyż), pod Marcinkowicami i w rejonie Pisarzowej był wtedy w Limanowej dwukrotnie, tu też spędził ze swym sztabem noc z 7/8 grudnia 1914r. Dom, w którym noclegował, stoi do dnia dzisiejszego (ul. M. B. Bolesnej 35) i jest oznakowany pamiątkową tablicą.

 (Źródło tekst i fot: Urząd Miasta Limanowa)