Pieniądze z rezerwy ominęły powiat limanowski. Letarg czy brak skuteczności?

Limanowszczyzna: drzemka zamiast przyspieszenia?

Gdy nasi sąsiedzi właśnie podpisują umowy, u nas słychać tylko – metaforycznie – budzik. I wygląda na to, że nikt go nie wyłączył, bo nikt nawet nie wstał. Nie chodzi o to, by kogokolwiek obrażać. Chodzi o fakty: jeśli w tej transzy pieniędzy nie ma żadnego projektu z naszego powiatu, to znaczy, że gdzieś między wnioskiem, listą rezerwową, a oszczędnościami coś nam zwyczajnie uciekło.

Koła z Limanowszczyzny zajęły dwa pierwsze miejsca w Małopolsce TBM Kinga rozpoczęła drążenie rekordowego tunelu. 100 m już gotowe

Wolno nam postawić dosadne pytanie: czy samorządowcy z Limanowszczyzny popadli w letarg czy podpadli? Bo inni – jak widać – potrafili dopilnować, by ich zadania z rezerwy wskoczyły na listę dofinansowań. My – nie.

Polityczna arytmetyka: gdzie skuteczność posłanki z regionu?

Skoro o pieniądzach z budżetu państwa mowa, naturalnie pada nazwisko parlamentarzystki wywodzącej się z naszego regionu. Czy posłanka Urszula Nowogórska (PSL), współtworząca obecną koalicję rządzącą, naprawdę zabiega o środki dla Limanowszczyzny tak skutecznie, jak deklaruje? Dzisiejsza lista tego nie potwierdza. Można tłumaczyć się procedurami, punktacją, rezerwą i kolejnością; można. Ale wyborcy oczekują efektu – asfaltu pod kołami, nie alibi w oświadczeniach.

Nie twierdzimy, że parlamentarzystka ma “czarodziejską różdżkę”. Oczekujemy natomiast widocznego wpływu i konsekwentnego lobbingu za projektami z powiatu limanowskiego – szczególnie w sytuacji, gdy to właśnie rządowe oszczędności tworzą dodatkowe możliwości.

Uczciwie: bywało lepiej. I właśnie dlatego dzisiejszy brak boli

Dla porządku: w poprzednich latach z RFRD podpisywano umowy również dla zadań z powiatu limanowskiego. Innymi słowy – potrafimy. Dlatego dzisiejsza “pustka” jest tym bardziej niepokojąca: skoro umiemy, to czemu w tym roku jest tak kiepsko?

RFRD to nie loteria. To proces: terminowe wnioski, komplet dokumentów, gotowość do szybkiego podpisu, telefon do urzędu w odpowiedniej chwili i nie ukrywajmy lobbing. Nasi sąsiedzi pokazali, że można. My właśnie dostaliśmy drugi raz w tym roku lekcję pokory – i terminarz do poprawki.