Etaty na wypadek wojny w 1986 roku w Limanowej

Kwerenda w IPN, w związku z odnalezioną listą ORMO z terenu Limanowszczyzny doprowadziła do wydobycia z archiwów pełnej dokumentacji struktur Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z tego terenu do roku 1989. W 2013 roku do IPN zostały przekazane teczki limanowskiego SB, ORMO i MO. Są rozkazy, akta personalne, ślubowania i wszystko to co kiedyś tak staranie było przechowywane w pancernych szafach komunistycznych służb. Materiały po 1989 roku jeszcze nie były przez nikogo przeglądane, a są na tyle ciekawe i obszerne, że zasługują na wydanie książkowe. Tekst Pawła Zastrzeżyńskiego.

Skala inwigilowania społeczeństwa limanowskiego była zatrważająca. Wykorzystywano do tego etatowych pracowników SB i MO, ale nade wszystko niezwykle solidne struktury ORMO. W obszarze dwóch największych limanowskich osiedli, każdy blok miał swoich 2 - 3 ormowców, którzy zgodnie z raportami poświęcali około 4 godzin dziennie na dokumentowanie wszystkiego co miało miejsce w tej przestrzeni życia. W archiwach IPN zachowały się ich przyrzeczenia, życiorysy, zobowiązania do służby jak i wynagrodzenia finansowe.

Bezpośredni nadzór nad tymi strukturami w ostatnim etapie działania miał Czesław Kiszczak, który kierował do nich swoje odezwy. 

Każdy z większych zakładów pracy miał swoje brygady ORMO, a z wszystkich członków była wydzielona grupa uderzeniowa o kryptonimie BURZA, która składała się z 21 najaktywniejszych ormowców. Przeznaczeni oni byli do ew. pacyfikowania zakładów pracy w stanie wojennym. W IPN zachowały się koperty alarmowe i adresy tych osób.

Uroczysty apel w limanowskich koszarach Beskid Slow Life Festiwal

Pełen nadzór nad strukturami ORMO miał jeden z najbardziej doświadczonych pracowników limanowskiego SB. Kwerenda kilku teczek TW z terenu Limanowej (TW MIŚ, TW MULTIKAR, KO STASZEK, TW TECHNIK, TW GRZECZNY, TW MARIAN…) i kilku spraw obiektowych jak PLAMA, odkrywa przerażające fakty, jak szczegółowo te osoby informowały SB o wszystkich sprawach związanych z tym terenem. A struktura organizacyjna jak na tak mały obszar była szokująca. Około 170 pracowników etatowych MSW oraz około 500 członków ORMO. Zachowała się dokładna struktura pracowników etatowych oraz stan uzbrojenia na rok 1986:

„Tajne specjalnego znaczenia. Rejonowy Urząd Spraw Wewnętrznych w Limanowej. Organizacja: Kierownictwo 4 osoby, Grupa Dyżurnych 4 osoby, Grupa Inspektorów 3 osoby, Grupa II SB 2 osoby, Grupa III SB 2 osoby, Grupa IV SB 4 osoby, Grupa V SB 2 osoby, Grupa VI SB 3 osoby, Grupa Paszportów 2 osoby, Sekretariat SB 2 osoby, Grupa Szyfrowo-Kodów SB 2 osoby, Referat Kryminalny 9 osób, Referat Przestępstw Gospodarczych 5 osób, Grupa Techniki Kryminalnej 2 osoby, Referat dzielnicowych 11 osób, Pluton Patrolowy 16 osób, Grupa Ruchu Drogowego 7 osób, Sekretariat 2 osoby, Referat Gospodarczy 9 osób, Ambulatorium 3 osoby, Pluton Manewrowy 25 osób, Posterunek MO w Dobrej 9 osób, Posterunek MO w Jodłowniku 9 osób, Posterunek MO w Kamienicy 9 osób, Posterunek MO w Laskowej 9 osób, Posterunek MO w Łukowicy 9 osób, Posterunek MO w Tymbarku 9 osób.

Uzbrojenie: Pistolet 75 sztuk, Pistolet maszynowy PM 86 sztuk, Pistolet maszynowy PMK 19 sztuk, RKM 9 sztuk, KBK-AK-GN 3 sztuki, RPC-7 1 sztuka”.

Wśród dokumentów są też listy czołowych komunistycznych dygnitarzy z tego terenu jak i osoby piastujące wysokie stanowiska w zakładach pracy. Wszyscy oni bardzo często byli zapraszani na najróżniejsze uroczystości organizowane przez struktury limanowskiego ORMO, czy to przy okazji wręczenia nagród finansowych, odznaczeń, czy tak jak to uwidocznione jest na jednej z zachowanych faktur, na kiszkę i wódkę. Jednak z perspektywy zachowanych dokumentów może wynikać, że ogrom struktury do tej pory był znany tylko szefom SB. Inni byli wciągani w tę zależność może w świadomości, że rzeczywistość komunistyczna jest po prostu wieczna i innej przestrzeni poza tą nie ma i nie będzie. A jednak…