Podłęże-Piekiełko: chemia z urobku wpływa do potoku? (ZDJĘCIA, WIDEO)

Stara Wieś/Pisarzowa. W ramach modernizacji linii kolejowej trwa drążenie ewakuacyjnego tunelu pod Pisarzową. Jak ustaliliśmy, urobek powstający w tym procesie trafia obecnie do Starej Wsi w gminie Limanowa. Wątpliwości budzi sposób jego składowania i możliwy wpływ na środowisko wodne. Ciecz, wyciekająca z materiału, wpływa do pobliskiego potoku, a dalej - do rzeki. Może jednak zawierać środki chemiczne i doprowadzić do skażenia.

Trwa drążenie ewakuacyjnego tunelu kolejowego pod Pisarzową w ramach modernizacji linii kolejowej nr 104. Tunel drąży wyprodukowana w Chinach maszyna TBM. W tym tygodniu PKP PLK S.A. poinformowały, że powstało już 120 metrów tunelu.

Wraz z rozpoczęciem drążenia pojawiły się pierwsze kontrowersje. Chodzi o sprawę zagospodarowania urobku, powstającego przy drążeniu. Z naszych nieoficjalnych ustaleń wynika, że pierwotnie planowano, by ten materiał był gromadzony w zbiornikach na terenie zlokalizowanym w powiecie nowosądeckim. Z informacji od naszych rozmówców wynika, że ta koncepcja uległa zmianie w związku z wyborem innej firmy, która zajmuje się wywożeniem i składowaniem pozostałości po drążeniu.

Obecnie materiał przewożony jest na teren Starej Wsi w gminie Limanowa. Z magazynowanego urobku wycieka woda, która w dużych ilościach jest wykorzystywana w procesie technologicznym drążenia. Trafia do koryta pobliskiego cieku wodnego.

Znasz zasadę 4U? Policjanci i strażacy uczyli, jak reagować na zagrożenia Ogłoszenie o sprzedaży

Tymczasem z ogólnie dostępnych informacji technicznych, dotyczących metod realizacji takich inwestycji wynika, że w procesie drążenia tuneli za pomocą maszyn TBM (Tunnel Boring Machine) powszechne jest stosowanie substancji chemicznych i zawiesin. Dodawanie takich substancji jak bentonit, polimery, stabilizatory i zawiesiny wpływa na zapewnienie bezpieczeństwa oraz kontrolę nad warunkami geotechnicznymi podczas prac tunelowych. Dodatki te są niezbędne m.in. do zapewnienia stabilności przodka tunelu czy efektywnego transportu urobku.

Ciecz o lepkiej konsystencji, która spływa z materiału, o ile rzeczywiście zawiera związki chemiczne, może stanowić zagrożenie dla środowiska i być niezgodne z zasadami ochrony wód.

Taka woda może zawierać zawiesiny, domieszki chemiczne i drobne cząstki, które szkodzą organizmom wodnym i zamulają dno. Może to również zmieniać pH i obniżać zawartość tlenu w wodzie, co wpływa negatywnie na faunę wodną. W przypadku gruntów przepuszczalnych, ewentualne zanieczyszczenia mogą przedostać się także do wód podziemnych.

Według naszego rozeznania, gromadzenie tego typu materiału powinno się odbywać z dala od cieków wodnych, przy jednoczesnym zastosowaniu osadników oraz metod uszczelnienie miejsca składowania urobku, a także monitoringu wód.

Z relacji lokalnych mieszkańców wynika, teren przy potoku w Starej Wsi, gdzie trafia urobek, ma zostać podniesiony o kilka metrów. Pojawiają się pytania, czy tego typu działanie jest zgodne z przepisami dotyczącymi ochrony środowiska, czy teren został odpowiednio zabezpieczony i czy wywóz urobku odbywa się zgodnie z warunkami środowiskowymi wskazanymi w decyzji dla inwestycji kolejowej.

Do sprawy będziemy powracać po uzyskaniu stanowisk i wyjaśnień od inwestora, wykonawcy oraz instytucji.