25-letnia tradycja: podziękują za uratowanie schroniska

W niedzielę (28 lipca) na Luboniu Wielkim odbędzie się uroczysta Msza święta w podziękowaniu za uratowanie schroniska z pożogi wojennej oraz z okazji 15-lecia budowy i poświęcenia nowej kaplicy.

Dziękczynne Msze św. od ćwierć wieku

W najbliższą niedzielę (28 lipca) o godzinie 12:00 na Luboniu Wielkim odprawiona zostanie uroczysta Msza święta. Tradycyjnie Eucharystia jest odprawiana w ostatnią niedzielę lipca, już od 25 lat, jako podziękowanie za uratowanie schroniska z pożogi wojennej. W tym roku okazja jest szczególna - obchodzony jest także jubileusz 15-lecia budowy i poświęcenia nowej kaplicy.

Współorganizatorami wydarzenia są: Związek Podhalan w Rabce, Związek Podhalan w Skomielnej Białej, PTTK Oddział w Rabce-Zdroju, Schronisko PTTK na Luboniu, GOPR oddział w Rabce i parafia Matki Bożej Częstochowskiej w Rabce-Zarytem. 

Oddział PTTK Rabka organizuje wspólne wyjście na Luboń Wielki z przewodnikiem - zbiórka uczestników zapowiedziana jest o godzinie 9:00 przy sklepie Lewiatan w Rabce Zaryte. Trasa prowadzić będzie żółtym szlakiem, znanym jako perć Borkowskiego, nazwaną na cześć Stanisława Dunin-Borkowskiego – budowniczego i wieloletniego gospodarza schroniska oraz zasłużonego działacza turystycznego. Powrót planowany jest niebieskim szlakiem do Rabki.

50-latek poszukiwany za udział w zbiorowym gwałcie Z Limanowej na Teneryfę i do Kamerunu

Organizatorzy zachęcają turystów do wspólnego wyjścia. Chętni mogą zapisać się w biurze oddziału PTTK w Rabce-Zdroju lub bezpośrednio na miejscu zbiórki.

Historia schroniska 

Prace budowlane przy schronisku rozpoczęły się w czerwcu 1930 roku, z inicjatywy oddziału Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego w Rabce. Projekt stworzyli Jerzy Czoponowski i prof. Stanisław Dunin-Borkowski. Finansowanie pochodziło z różnych źródeł, w tym środków własnych oddziału, Ministerstwa Robót Publicznych oraz zbiórek i składek.

Schronisko oddano do użytku 9 sierpnia 1931 roku. W okresie przed wybuchem II wojny światowej schroniskiem zarządzali kolejno: Eleonora Czoponowska (1931), Anna Smietana (1931-1932), Stanisław Dunin-Borkowski (1933-1936) oraz Karolina Kaleciak (od 1936). W trakcie wojny, zarządzanie schroniskiem kontynuowali Karolina i Józef Kaleciakowie.

Pod koniec II wojny światowej, od sierpnia do późnej jesieni 1944 roku, schronisko stało się bazą dla partyzantów Armii Krajowej. Pomimo niemieckich działań zmierzających do zniszczenia takich miejsc, schronisko szczęśliwie przetrwało, co można przypisać odwadze i determinacji Karoliny Kaleciak.

Rozwój schroniska kontynuowano po wojnie. W 1953 roku uruchomiono stację meteorologiczną, wykopano studnię i doprowadzono linię telefoniczną. W 1961 roku w pobliżu schroniska powstał Radiowo-Telewizyjny Ośrodek Nadawczy Luboń Wielki, a w 1962 roku do schroniska doprowadzono linię elektryczną.

26 września 1971 roku, w związku z 40-leciem schroniska, obiekt otrzymał imię Stanisława Dunin-Borkowskiego.