11 Listopada - Narodowe Święto Niepodległości

Po 123 latach niewoli odrodziło się Państwo Polskie. Wszystkie główne nurty polityki zjednoczyły się dla niepodległej. W następstwie zaborów zniknęła z mapy Europy Rzeczpospolita. Jednak dla Polaków własne suwerenne państwo było najwyższą wartością. Walka o niepodległość trwała ponad 100 lat i naznaczona była ofiarą krwi w licznych zrywach niepodległościowych.

Architektem Niepodległości naszej wspólnej Ojczyzny był Józef Piłsudski – to postać historyczna. Wychowywał się w atmosferze kresowego dworu. Jego nauczycielami byli ulubieni poeci matki: Słowacki, Krasiński, Mickiewicz, Niemcewicz. Piłsudski cała swoją wiedzę zdobywał jako samouk. Dotyczy to wiedzy zdobywanej wbrew szkole rosyjskiej, potem studiów i badań historycznych, zwłaszcza w okresie Powstania Styczniowego. Fascynował się Napoleonem. Pierwszą lekturą przyszłego Naczelnika Państwa była Historia Napoleona, pióra Saint – Hilaire’a. Wśród utworów, szczególną uwagę koncentrował na okresie bitew Napoleońskich pod Austerlitz i pod Arcole. Piłsudski 20 stycznia 1924 roku wygłosił w Colosseum, w Warszawie wykład pt. „Rok 1863”. W opowieści na temat tragedii powstania 1863 roku mówił na temat kłótliwości, małostkowości Polaków. Pomimo istniejącej aktualnie sytuacji, naród pokazał wysoki poziom społecznej moralności, ofiarności, kult narodowej wartości, którym symbolem była pieczątka powstańczego rządu. W 1924 roku krytykował kłócących się i walczących o partyjne korzyści Polaków. Mądrość Piłsudskiego kierowana do Polaków nie zatraciła swej aktualności. Nie tylko jako praca historyczna, ale niestety jako refleksje moralisty. J. Piłsudski był wielkim człowiekiem. Obrażał się na cały naród, ale nigdy go nie zdradził. Pensję, jaką otrzymywał jako Naczelnik Państwa przekazał na potrzeby Uniwersytetu Wileńskiego. Część dochodów, a także dotacje które otrzymywał zza granicy przeznaczał na wdowy, sieroty po żołnierzach Wojska Polskiego. Żył z pracy i pióra wykładów wygłaszanych w wielu miastach Polski: Warszawie, Wilnie, Krakowie.

Myśli Józefa Piłsudskiego – Cytaty

1. „Złe zwyczaje sejmowe są gorsze od złej Konstytucji.”
2. „Prawo walki o byt jest prawem istnienia w świecie. Ten jest słabszy, kto buduje na kłamstwie i fałszu, w porównaniu z tym, który buduje na prawdzie. Jak w walce wódz, który opiera się na kłamliwych wieściach, który się kłamliwymi raportami kieruje, idzie do przegranej, tak samo naród, który na kłamstwach buduje swoje myśli, idzie do pewnej zguby.”
3. „Jeżeli nie jesteśmy zdolni do rządzenia się sami, to uwiecznimy okupację.”
4. „Polacy mają w sobie instynkt wolności. Ten instynkt ma wartość i ja ten instynkt cenię.
   W Polsce nie można rządzić terrorem.”

Wyzwania Józefa Piłsudskiego

1. „W sercach szlachetnych nieszczęście i poniżenie kraju jest zawsze źródłem patriotyzmu.”
2. „Gdybyśmy byli zmuszeni połączyć się z Niemcami, bądź też z bolszewikami, znaczyłoby to, że nasze dzieło nie jest doprowadzone do końca. Cywilizacyjna misja Polski pozostałaby niespełniona.”
3. „Nie ustępować w niczym. To jest najmniejsza Polska, jaka się może ostać.”
4. „Rosja obiecuje, gdy jest do tego zmuszona, i nie dotrzyma swych obietnic z chwilą, gdy ma po temu siłę.”
5. „Nie trzeba się łudzić, jeżeli nawet zawrzemy pokój – zawsze będziemy celem napaści ze strony Rosji.”
6. „Pokój nie jest zawarty w formie skończonej. Żołnierz Polski ma go czekać z bronią u nogi, cierpliwie i spokojnie, gotowy w każdej chwili stanąć w obronie owoców swego zwycięstwa.”
7. „Trzeba myśleć o wrogu, i o tym, że on o nas myśli. Trzeba pamiętać, że przestrzeń to wróg, którego też znać trzeba.”
8. „Być zwyciężonym i nie ulec - to zwycięstwo. Zwyciężyć i spocząć na laurach - to klęska.”
9. „Mnie, jako Naczelnikowi Państwa, obrzydzano życie ciągła nagonką, oszczerstwami i najwstrętniejszymi potwarzami. Nie upadłem tylko dlatego, że jestem silniejszy od was wszystkich.”
10. „Gdyby nie ja, rzecz wątpliwa czy powstałaby Polska. A gdyby powstała, czy utrzymała by się przy życiu? Ja wiem, com dla Polski uczynił.”
11. „Bo ręka Boża działa, prowadzi mnie i osłania - Ręka Boża.”

 
JAK WIELKA BYŁA MIŁOŚC MARSZAŁKA JÓZEFA PIŁSUDSKIEGO DO POLSKI
 
W 1921 roku, po uchwaleniu Konstytucji J. Piłsudski nie zdecydował się na kandydowanie na Urząd Prezydenta. Odszedł od polityki, zamieszkał w Warszawie, w Sulejówku. Do polityki powrócił 12 maja 1926 roku, przejął władzę w tzw. „zamachu majowym”. Marszałek do końca życia, czuwał nad polityką zagraniczną Rzeczpospolitej. Miał na względzie bezpieczeństwo Ojczyzny. Był autorem paktów o nieagresji ze Związkiem Sowieckim 1932 roku i Niemcami. Zmarł 12 maja 1935 roku, w Belwederze. Został pochowany na Wawelu, obok królów i bohaterów narodowych. Pogrzeb był wielką manifestacją. Bił dzwon Zygmunta. Śpiewano pieśń „Pierwsza Brygada”. Grzmiało 101 wystrzałów armatnich. Serce spoczywa w Wilnie, na cmentarzu na Rossie, przy grobie ukochanej matki, która nauczyła go kochać Polskę.
 
MARSZAŁEK JÓZEF PIŁSUDSKI TO ZACNY SZLACHETNY CZŁOWIEK, SZANOWANY PRZEZ POLAKÓW. NASZE POKOLENIE DOCENIA TEGO NARODOWEGO BOHATERA
 
Biskup Eugeniusz Baziak 19 marca 1934 roku przewodniczył we Mszy św. w Katedrze Lwowskiej, z okazji imienin Marszałka Piłsudskiego (Gazeta Lwowska, 1934/73s2). 19 marca 1935 roku bp E. Baziak bierze udział w uroczystym posiedzeniu Rady Miasta, podczas którego nadano honorowe obywatelstwo Marszałkowi Piłsudskiemu (Gazeta Lwowska 19, marzec 1935r.).
W 1991 roku św. Jan Paweł II w czasie pielgrzymki do Polski mówił: „Jak Pan Bóg mi pozwoli być na Wawelu, to pójdę do grobów królewskich. Pójdę też do grobu Marszałka. Przyszedłem na świat, kiedy szli na Warszawę bolszewicy, kiedy dokonał się Cud nad Wisłą. Narzędziem tego Cudu był Marszałek Piłsudski i cała polska armia. Raduje się, że w suwerennej Polsce nabierają blasku patriotyczne idee, związane z obroną Ojczyzny, z Marszałkiem Piłsudskim.”
 
RYS HISTORYCZNY BIOGRAFII MARSZAŁKA JÓZEFA PIŁSUDSKIEGO

1887 rok, za udział w spisku przeciwko carowi – zesłany na 5 lat na Syberię. Po powrocie z zesłania, związał się z Polską Partią Socjalistyczną na Litwie, by móc walczyć o niepodległość Polski. W 1901 roku trafił do Cytadeli Warszawskiej, za drukowanie konspiracyjnego pisma „Robotnik”. Symulując chorobę psychiczną, zbiegł ze szpitala w Petersburgu i wrócił do konspiracji. Kierował PPS. We Lwowie założył Związek Walki Czynnej oraz Stowarzyszenie paramilitarne. Związek Strzelecki, aby przygotować młodych Polaków do walki zbrojnej o odzyskanie niepodległości, sformułował Pierwszą Kampanię Kadrową i 6 sierpnia 1914 roku wyruszył do Królewca. Tam domagano się, aby Legiony złożyły przysięgę na wierność Austrii i Niemiec. Po odmowie złożenia przysięgi, Piłsudski został aresztowany i osadzony w twierdzy Magdeburga. Do Warszawy wrócił 10 listopada 1918 roku. Następnego dnia Rada Regencyjna powierzyła mu Zwierzchnictwo nad Wojskiem Polskim. Wkrótce został mianowany Naczelnikiem Państwa i Marszałkiem. Pod jego dowództwem Polacy pokonali bolszewików. W Bitwie Warszawskiej tzw. „Cudem nad Wisłą” Polacy uratowali nie tylko niepodległość Rzeczpospolitej, ale uchronili Europę przed komunizmem.
 
17-19 maja 1935 roku - uroczystości żałobne po śmierci Marszałka Józefa Piłsudskiego.
 
17 maja - Msza Święta polowa, na stokach Cytadeli, pod przewodnictwem bpa Eugeniusza Baziaka. Kazanie wygłosił ks. dziekan Antoni Matejkiewicz (Gazeta Lwowska 1935/111).
 
18 maja 1935 roku - we wszystkich kościołach odprawiono Mszę Św. w intencji J. Piłsudskiego.
 
19 maja 1935 roku - odprawiono nabożeństwa w jego intencji, we wszystkich świątyniach Lwowa.
W katedrze łacińskiej przewodniczył bp E. Baziak, w katedrze greko-katolickiej Św. Jura bp Budka, w Templu rabin dr Freund, dr Lewin w katedrze ormiańskiej przewodniczył ks. infułat D. Kajetanowicz w obecności abpa J. Teodorowicza (Gazeta Lwowska 1935/112 i 1935/114).
 
12 maja 1936 roku - na stokach Cytadeli w pierwszą rocznicę śmierci Marszałka Piłsudskiego, we Mszy Świętej przewodniczył E. Baziak (Gazeta Lwowska 1936/109).
 
Na limanowskiej ziemi, na cmentarzu parafialnym w Męcinie spoczywa Legionista Janek Wróbel. Po zakończeniu bitwy pod Karelicami, na miejsce wiecznego spoczynku przywiózł go Kazimierz Sosnkowski - późniejszy generał po generale Sikorskim. W pogrzebie uczestniczyło wielu mieszkańców Męciny. W tym szczególnym dniu, w dowód wdzięczności spotkajmy się przy mogile Janka. Wspólnie oddajmy mu hołd, zapalmy znicz, pomódlmy się wyrażając wdzięczność za ocalenie naszej Ojczyzny 23 – letniemu oficerowi, który na ołtarzu Ojczyzny złożył życie, abyśmy mogli żyć w wolnej Ojczyźnie. Cześć jego pamięci. Spoczywaj w pokoju.
 
Dzisiaj, my Polacy składamy hołd wszystkim, którzy przyczynili się do odrodzenia Państwa Polskiego. Przekazujmy młodemu pokoleniu naszą historię. Bądźmy dumni z naszej Ojczyzny i z tego, że jesteśmy Polakami.
 
Szanowny czytelniku zapraszam Cię do wspólnej refleksji, przemyśleń, wyciągania wniosków, obserwacji dzisiejszej rzeczywistości. Dlaczego wśród nas tyle zła, nienawiści, niejednokrotnie niezasłużonych brutalnych ataków, agresji w naszym wspólnym domu, którym jest POLSKA? Przecież jest dla każdego z nas miejsce w naszej Ojczyźnie. Nie krzywdźmy się, jeżeli kochamy swój rodzinny dom. Serdecznie pozdrawiam.

Janina Firlej

Pani Janina Firlej odznaczona została MEDALEM STULECIA ODZYSKANEJ NIEPODLEGŁOŚCI przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Odznaczenie to jest nagrodą przyznawaną na pamiątkę stulecia odrodzenia Państwa Polskiego obywatelom polskim, którzy od czasu odzyskania niepodległości przyczyniali się do budowania i wzmacniania suwerenności, niepodległości, kulturowej tożsamości i materialnej pomyślności Rzeczypospolitej.

Gratulujemy Mieszkance naszej gminy i Felietonistce tego wyjątkowego wyróżnienia.