Wniebowstąpienie

Niedziela, 7 Niedziela Wielkanocy: Wniebowstąpienie Pańskie, rok A, Mt 28,16-20

Jedenastu uczniów udało się do Galilei na górę, tam gdzie Jezus im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami: Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.

Od 10 lat Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego obchodzona jest w Polsce w VII Niedzielę Wielkanocną. Umożliwia to katolikom liczniejszy udział we Mszy Św. Wcześniejszy dzień świętowania (czwartek) gromadził bowiem nieliczną grupę wiernych. Czy jednak ta zmiana terminu przyczyniła się do głębszego przeżywania tej tajemnicy naszej wiary? Obawiam się, że nie. Poza liczniejszym udziałem w Eucharystii, z racji niedzieli, chyba jednak za mało rodzi się w sercach owo pragnienie nieba.

Kończy się Msza Św. a my wracamy do naszej codzienności. Przemijanie, śmierć, wieczność nie są przestrzenią naszego życia. To jeszcze nie może być dzisiaj. Wniebowstąpienie Pana Jezusa do nieba było ukoronowaniem Jego ziemskiej pielgrzymki. Zniknął z oczu apostołom.

Aby jednak nie zniknął z ich serc, przyjdzie Duch Św., który umocni ich i naszą wiarę. W ten sposób Bóg jest i będzie obecny z nami, aż do skończenia świata. Nie zapominajmy więc, że dzisiejsza Uroczystość ma nam uświadomić przede wszystkim cel naszego ziemskiego pielgrzymowania. A tym celem jest niebo, jest świętość. Nie wystarczy więc uwierzyć w śmierć Pana Jezusa i w Jego chwalebne Zmartwychwstanie. Trzeba też uwierzyć w Jego powrót do Domu Ojca, gdzie idzie, aby i nam przygotować mieszkania. Niech więc dzisiejsza Uroczystość wzmocni naszą tęsknotę za niebem i dopełni ją konkretnymi czynami, które pozwolą nam to niebo osiągnąć.