RockMann - czyli jak nie zostałem saksofonistą

„Gdyby Wojciech Mann urodził się jako poddany królowej angielskiej byłby dziś pewnie siódmym Pythonem, który bez dopalaczy, za to ze swobodą absurdalnych skojarzeń, rozbraja fundamenty Królestwa. Albo jakimś Johnem Peelem wypatrującym na horyzoncie muzyki popularnej nowych zjawisk i gwiazd.'

Przeczytałam ostatnio książkę Wojciecha Manna – „RockMann – czyli jak nie zostałem saksofonistą”.
Wojciecha Manna nie kojarzę bynajmniej głównie z „Szansą na Sukces” – ale przede wszystkim i najbardziej na świecie z radiową Trójką ( no i może jeszcze z duetu Mann/ Materna – Materna to ten drugi bez okularów, jakby się ktoś nie orientował). Trójka można powiedzieć w pewnym sensie mnie wychowała – w młodym wieku – całe wakacje spędzałam u Ciotki i Babci, które Trójki słuchały namiętnie. Lista Przebojów Programu Trzeciego Niedźwiedzia, Powtórka z Rozrywki, granie Manna - to były żelazne pukty programu radiowego tygodnia – aha … i jeszcze Kocham Pana Panie Sułku.
Ale wrócmy do Manna i jego książki.

Mann w swojej książce po raz pierwszy wprost opowiada o swojej miłości do radia, do muzyki i o sobie – w sposób dowcipny, z nostalgią i z dużym dystansem do swoich muzycznych uwielbień. Nie brakuję poczucia humoru – na przykład opisu jak można było odrestaurować kompletnie zajechane winyle i sprzedać je korzystnie, i jak się dostać na pamiętny koncert Rolling Stonesów w Sali Kongresowej.

Mamy więc Manna, który jest promotorem rock'n'rolla w czasach głębokiego PRL-u, anegdociarzem, człowiekiem, który śpiewał ze Stevie Wonderem, mimo że śpiewać nie potrafił, nadwornym tłumaczem światowych gwiazd jazzu wizytujących w Polsce i przede wszystkim wielkim fanem muzyki. Aha – Mann był też członkiem zespołu „Gawęda” – ktoś pamięta jeszcze taki zespół?

Trafnie to kim jest Mann oddaje to co napisał Paweł Goźliński z „Gazety Wyborczej” :
„Gdyby Wojciech Mann urodził się jako poddany królowej angielskiej byłby dziś pewnie siódmym Pythonem, który bez dopalaczy, za to ze swobodą absurdalnych skojarzeń, rozbraja fundamenty Królestwa. Albo jakimś Johnem Peelem wypatrującym na horyzoncie muzyki popularnej nowych zjawisk i gwiazd. Ale ponieważ Mann urodził się w Polsce Ludowej, jego kariera przebiegła zupełnie inaczej. Nie oznacza to, że mniej ciekawie.
O nie. Wcale nie mniej ciekawie.

Polecam.