Znani mistrzowie ortografii. Zobacz tekst dyktanda

Limanowa. Blisko dwieście osób zmierzyło się w środę z ortografią podczas I Limanowskiego Dyktanda, które wyłoniło prawdziwych mistrzów poprawnej polszczyzny.

O całości przedsięwzięcia i jego sukcesie najlepiej świadczą podstawowe dane. Po pierwsze frekwencja. Pomimo tego, że było to pierwsze tego typu przedsięwzięcie w Limanowej, w dyktandzie wzięło udział aż 192 uczestników. Największą grupę stanowili ludzie młodzi - osób do lat 16 było 138, w grupie dorosłych – 47, a w pozakonkursowej grupie „gości specjalnych” – 7 osób.

W opiekę nad prawidłowym przebiegiem dyktanda oraz poprawianie tekstów zaangażowanych było kilkanaście, a momentami kilkadziesiąt osób. W konkursowej komisji znaleźli się pracownicy naukowi Instytutu Filologii Polskiej UP im. KEN w Krakowie - prof. dr hab. Stanisław Koziara (przewodniczący) oraz dr Maciej Malinowski (autor tekstu dyktanda).

Głównym kryterium branym pod uwagę w ocenie napisanych dyktand była przede wszystkim poprawność ortograficzna oraz interpunkcyjna dyktowanego tekstu. Dyktando zostało odczytane przez aktorkę Marzenę Ciułę.

Fotopułapka nagrała lisa ze zdobyczą (WIDEO) Pierwszy etap przebudowy odebrany

Po zakończeniu dyktanda, gdy prace były oceniane, uczestnicy najpierw wysłuchali wykładu dr Malinowskiego, poświęconego ogólnym zasadom i ciekawostkom związanym z ortografią, a następnie, by czas oczekiwania nie dłużył się im bezproduktywnie, obejrzeli film. Po seansie nastąpiło ogłoszenie wyników i przyznanie nagród.

Wyniki:

W grupie osób do lat 16:

• Zwycięzcą został i otrzymał tytuł Limanowskiego Młodego Mistrza Ortografii Mariusz Sułkowski.
• II miejsce i tytuł Limanowskiego Młodego Wicemistrza Ortografii otrzymała Karolina Szczypka.
• III miejsce i tytuł Limanowskiego Młodego Wicemistrza Ortografii otrzymała Aneta Pasionek.
• Wyróżnienia: Oliwia Florek, Jakub Sporek.

W grupie osób powyżej 16 lat:

• Zwycięzcą została i otrzymała tytuł Limanowskiego Mistrza Ortografii Monika Mól.
• II miejsce i tytuł I Limanowskiego Wicemistrza Ortografii otrzymał Bartosz Dąbrowski.
• III miejsce i tytuł II Limanowskiego Wicemistrza Ortografii otrzymała Alicja Urbańska.
• Wyróżnienia: Maria Trzupek, Kamil Raczek, Jacek Sejmej, Monika Lupa, Krystyna Trzupek, Jadwiga Majewska, Gabriela Dudek, Magdalena Trzeciecka.

W grupie „Goście specjalni”:

• Nagrodę otrzymał Marek Panek (Radca Prawny UM Mszana Dolna)

Poniżej zamieszczamy tekst z którym zmierzyli się uczestnicy I Limanowskiego Dyktanda.

O czternastoipółletnim Bożydarze z Limanowszczyzny, który marzy o karierze Roberta Lewandowskiego

Był wczesnolistopadowy, arcymglisty, niemiły poranek, chociaż wcale nie najchłodniejszy, jakby to miało wynikać z TVN-owskiej prognozy pogody sprzed niespełna tygodnia. Bożydar, zmorzony dość mocno ciężkim treningiem dnia poprzedniego, obudził się o wpół (lub o pół) do siódmej, ale chyżo wstał z łóżka, przecierając nierozbudzone (lub nie rozbudzone) oczy.

Wiedział, że jak co dzień przed pójściem do szkoły czeka go kilkunastominutowa, intensywna przebieżka dookoła (lub dokoła) domu i wokół zabudowań gospodarskich, wiodąca gdzieniegdzie przez łąki i pagórki. Biegał tak niespełna od roku, w tę i we w tę (lub wte i wewte), doskonaląc wytrzymałość i tężyznę fizyczną. Gdyby tego regularnie nie robił, toby nie mógł sobie znaleźć w ciągu dnia miejsca. Nicnierobienie chybaby go zabiło.

Mieszkał przy ul. Mytki Ilmanowity, niedaleko ul. Piłsudskiego, skąd miał o rzut beretem do szkoły – Gimnazjum nr (lub numer) 1.

Patronem jego ulicy był XVII-wieczny (lub siedemnastowieczny) bohater ziemi limanowskiej Stanisław Mytko, bakałarz kształcący się w Akademii Krakowskiej, który później wrócił w rodzinne strony i postanowił zreformować jakżeż ubogą szkołę parafialną z korzyścią dla limanowian, czyli zharmonizować ją z wymaganiami ogólnopolskimi.

Z czasem nadano mu przydomek „Ilmanowita”, co należało rozumieć w ten sposób, że jest to Stanisław Mytko z Ilmanowej.

Trzeba bowiem wiedzieć, że aż do końca XVIII stulecia miasto nazywało się Ilmanowa, a nie Limanowa, od nazwiska niemieckiego osadźcy, niejakiego Illmana (lub Ilmana). Po prostu w owej nazwie miejscowej doszło do nieuzasadnionej przestawki głosek: początkowa sylaba „il” zmieniła się w „li”. I tak zostało po wsze czasy.

Bożydar również postanowił być kiedyś sławny i pójść w ślady superpiłkarza Roberta Lewandowskiego grającego niegdyś w Borussii Dortmund, a od niedawna w Bayernie Monachium. Od jakichś kilku miesięcy trenował piłkę nożną w juniorach Limanovii i szło mu nie najgorzej, na pewno co najmniej poprawnie.

Trenerzy byli zgodni co do tego, że ma smykałkę do uprawiania piłkarstwa. „Niechżeż tylko nie zmarnuje talentu – mówili. – Ma szansę zostać futbolistą wszech czasów Limanowszczyzny”.

Bożydarowi miło jest słuchać tych ekstraopinii fachowców od futbolu (lub footballu), ale wie, że droga na piłkarski szczyt bywa długa, a nierzadko wyboista. Dlatego równie poważnie jak do piłki nożnej podchodzi do nauki. I w tym wypadku wzoruje się na swoim idolu „Lewym”, który mimo intensywnej kariery zawodniczej na światowym poziomie studiuje zaocznie wychowanie fizyczne i kończy licencjat.