Znani mistrzowie ortografii. Zobacz tekst dyktanda

Limanowa. Blisko dwieście osób zmierzyło się w środę z ortografią podczas I Limanowskiego Dyktanda, które wyłoniło prawdziwych mistrzów poprawnej polszczyzny.

O całości przedsięwzięcia i jego sukcesie najlepiej świadczą podstawowe dane. Po pierwsze frekwencja. Pomimo tego, że było to pierwsze tego typu przedsięwzięcie w Limanowej, w dyktandzie wzięło udział aż 192 uczestników. Największą grupę stanowili ludzie młodzi - osób do lat 16 było 138, w grupie dorosłych – 47, a w pozakonkursowej grupie „gości specjalnych” – 7 osób.

W opiekę nad prawidłowym przebiegiem dyktanda oraz poprawianie tekstów zaangażowanych było kilkanaście, a momentami kilkadziesiąt osób. W konkursowej komisji znaleźli się pracownicy naukowi Instytutu Filologii Polskiej UP im. KEN w Krakowie - prof. dr hab. Stanisław Koziara (przewodniczący) oraz dr Maciej Malinowski (autor tekstu dyktanda).

Głównym kryterium branym pod uwagę w ocenie napisanych dyktand była przede wszystkim poprawność ortograficzna oraz interpunkcyjna dyktowanego tekstu. Dyktando zostało odczytane przez aktorkę Marzenę Ciułę.

Nowogórska podczas debaty: ostre stracie z posłem PiS Estakady na trasie S7 na Węźle Mistrzejowice dostępne dla ruchu

Po zakończeniu dyktanda, gdy prace były oceniane, uczestnicy najpierw wysłuchali wykładu dr Malinowskiego, poświęconego ogólnym zasadom i ciekawostkom związanym z ortografią, a następnie, by czas oczekiwania nie dłużył się im bezproduktywnie, obejrzeli film. Po seansie nastąpiło ogłoszenie wyników i przyznanie nagród.

Wyniki:

W grupie osób do lat 16:

• Zwycięzcą został i otrzymał tytuł Limanowskiego Młodego Mistrza Ortografii Mariusz Sułkowski.
• II miejsce i tytuł Limanowskiego Młodego Wicemistrza Ortografii otrzymała Karolina Szczypka.
• III miejsce i tytuł Limanowskiego Młodego Wicemistrza Ortografii otrzymała Aneta Pasionek.
• Wyróżnienia: Oliwia Florek, Jakub Sporek.

W grupie osób powyżej 16 lat:

• Zwycięzcą została i otrzymała tytuł Limanowskiego Mistrza Ortografii Monika Mól.
• II miejsce i tytuł I Limanowskiego Wicemistrza Ortografii otrzymał Bartosz Dąbrowski.
• III miejsce i tytuł II Limanowskiego Wicemistrza Ortografii otrzymała Alicja Urbańska.
• Wyróżnienia: Maria Trzupek, Kamil Raczek, Jacek Sejmej, Monika Lupa, Krystyna Trzupek, Jadwiga Majewska, Gabriela Dudek, Magdalena Trzeciecka.

W grupie „Goście specjalni”:

• Nagrodę otrzymał Marek Panek (Radca Prawny UM Mszana Dolna)

Poniżej zamieszczamy tekst z którym zmierzyli się uczestnicy I Limanowskiego Dyktanda.

O czternastoipółletnim Bożydarze z Limanowszczyzny, który marzy o karierze Roberta Lewandowskiego

Był wczesnolistopadowy, arcymglisty, niemiły poranek, chociaż wcale nie najchłodniejszy, jakby to miało wynikać z TVN-owskiej prognozy pogody sprzed niespełna tygodnia. Bożydar, zmorzony dość mocno ciężkim treningiem dnia poprzedniego, obudził się o wpół (lub o pół) do siódmej, ale chyżo wstał z łóżka, przecierając nierozbudzone (lub nie rozbudzone) oczy.

Wiedział, że jak co dzień przed pójściem do szkoły czeka go kilkunastominutowa, intensywna przebieżka dookoła (lub dokoła) domu i wokół zabudowań gospodarskich, wiodąca gdzieniegdzie przez łąki i pagórki. Biegał tak niespełna od roku, w tę i we w tę (lub wte i wewte), doskonaląc wytrzymałość i tężyznę fizyczną. Gdyby tego regularnie nie robił, toby nie mógł sobie znaleźć w ciągu dnia miejsca. Nicnierobienie chybaby go zabiło.

Mieszkał przy ul. Mytki Ilmanowity, niedaleko ul. Piłsudskiego, skąd miał o rzut beretem do szkoły – Gimnazjum nr (lub numer) 1.

Patronem jego ulicy był XVII-wieczny (lub siedemnastowieczny) bohater ziemi limanowskiej Stanisław Mytko, bakałarz kształcący się w Akademii Krakowskiej, który później wrócił w rodzinne strony i postanowił zreformować jakżeż ubogą szkołę parafialną z korzyścią dla limanowian, czyli zharmonizować ją z wymaganiami ogólnopolskimi.

Z czasem nadano mu przydomek „Ilmanowita”, co należało rozumieć w ten sposób, że jest to Stanisław Mytko z Ilmanowej.

Trzeba bowiem wiedzieć, że aż do końca XVIII stulecia miasto nazywało się Ilmanowa, a nie Limanowa, od nazwiska niemieckiego osadźcy, niejakiego Illmana (lub Ilmana). Po prostu w owej nazwie miejscowej doszło do nieuzasadnionej przestawki głosek: początkowa sylaba „il” zmieniła się w „li”. I tak zostało po wsze czasy.

Bożydar również postanowił być kiedyś sławny i pójść w ślady superpiłkarza Roberta Lewandowskiego grającego niegdyś w Borussii Dortmund, a od niedawna w Bayernie Monachium. Od jakichś kilku miesięcy trenował piłkę nożną w juniorach Limanovii i szło mu nie najgorzej, na pewno co najmniej poprawnie.

Trenerzy byli zgodni co do tego, że ma smykałkę do uprawiania piłkarstwa. „Niechżeż tylko nie zmarnuje talentu – mówili. – Ma szansę zostać futbolistą wszech czasów Limanowszczyzny”.

Bożydarowi miło jest słuchać tych ekstraopinii fachowców od futbolu (lub footballu), ale wie, że droga na piłkarski szczyt bywa długa, a nierzadko wyboista. Dlatego równie poważnie jak do piłki nożnej podchodzi do nauki. I w tym wypadku wzoruje się na swoim idolu „Lewym”, który mimo intensywnej kariery zawodniczej na światowym poziomie studiuje zaocznie wychowanie fizyczne i kończy licencjat.