Znaj proporcjum, mocium panie

Zapraszamy do przeczytania najnowszego felietonu, którego autorem jest PAPA:

Przyszedł biedny Żyd do rabina i prosi o radę:
Oj, mądry Rebe, pomóż mi. To moje życie takie ciężkie: mieszkam w niewielkiej chatce z żoną, czwórką dzieci, babcią, dziadkiem i jeszcze teściową. Już się zupełnie nie mieścimy w tej małej izdebce. Oj pomóż, mądry Rebe... 

Rabin wysłuchał uważnie i powiedział:
Słyszałem, że masz w obórce kozę?… 

Żyd zdziwił się, ale potwierdził:
Tak Rebe, mam jedną kozę, co daje mleko, którym karmię dzieci. 

Po chwili mądrego milczenia rabin rzekł: To ją teraz sprowadź do domu. 

Żyd zaoponował:
Rebe, Rebe, co ty mówisz?… Ja, żona, czwórka dzieci, żona, teściowa i jeszcze koza?… To jak ja teraz będę mieszkał?… 

Rabin był jednak nieubłagany i powtarzał: Musisz wprowadzić sobie kozę do domu!

Za parę tygodni rabin spotkał Żyda i pyta się:
Co tam Icek u ciebie? 

Żyd stroskany powiedział:
Oj Rebe. Teraz to już zupełnie nie da się żyć w domu. Ja, żona, czwórka dzieci, żona, teściowa, dziadek i jeszcze teraz ta koza. To już nie jest życie. 

Na to rabin powiedział:
Idź teraz i zabierz kozę z powrotem do obórki.

Za niedługo rabin jeszcze raz spotyka Żyda i znów pyta się go:
Jak tam Icek, w twoim domu?… 

A Żyd odpowiada rozanielony: 
Oj, Rebe. Jakiś ty mądry! Jak my teraz mamy w domu dużo miejsca. Świetnie mieścimy się w tej izdebce – ja, żona, czwórka dzieci, żona, teściowa i dziadek. Oj jakiś ty mądry, Rebe…

Z rondem pod bankiem jest tak samo. Wystarczyło wyprowadzić kozę – wykopać ze 4 metry kwadratowe gruntu, zamówić beton z gruszki, a na wierzchu na wylewce betonowej położyć granitową kostkę brukową. Też pewnie ze 4 metry kwadratowe, nie więcej. 

I już. Koza zostanie wyprowadzona. Najważniejszy limanowski problem zostanie, rękami zarządcy drogi krajowej zlikwidowany. Zakładam, że jakoś tam (pozytywnie) zamieszany w to jest nasz rodak, który w drogach krajowych rozmaite szczeble zaliczył, najwyższego nie wykluczając, a niedawno wylądował jako nadzorca nad terenem obejmującym także Limanową. 

Projektant pewnie był w zgodzie z przepisami, ale też zbyt odważnie przyjął, iż kierowcom dłużyc będzie się chciało przy wjeździe na rondo nakręcać w prawo. Pewnie niektórzy tak robili, inni po prostu wjeżdżali prosto, a potem pokonywała ich fizyka. Kierowanie ciężarówką ma swoje plusy – niezależnie od tego ile syfu zostawia się za sobą można po prostu pojechać dalej. Ale też prawda, że w transporcie, tak jak i w wielu innych dziedzinach powinna obowiązywać zasada, że projektuje się, przepraszam za wyrażenie, w sposób idiotoodporny. Po wielogodzinnej jeździe dużym wozem kierowca nie ma ochoty rozczytywać idei projektanta – ma po prostu jechać i przejechać, niezależnie od tego czy zrobi to po asfalcie czy po wysepce ronda. Podobno w krajach skandynawskich przy budowie osiedli mieszkaniowych nie projektuje się ścieżek pieszych. Czeka się na zimę i obserwuje którędy zbiorowość w śniegu chodzi – okazuje się bowiem, że ludzka racjonalność często ma się nijak do mądrości projektantów. 

Oby się okazało, że ta niewielka korekta skończy problem z tym rozjeżdżanym trawnikiem. Nie jest to może wielki sukces, ale ten z gatunku „wyprowadzamy kozę”.

Toutes proportions gardées, trzeba byłoby jednak powiedzieć – obyśmy tylko takie problemy mieli. Oby za 5 lat było tak, że będziemy narzekać i domagać się korekty jednego ze zjazdów z obwodnicy, albo jej oznakowania. Oby.