Zawyją syreny alarmowe - dziś 80. rocznica Powstania Warszawskiego

Dziś (1 sierpnia) w ramach treningu systemów alarmowania, celem jednoczesnego upamiętnienia 80. rocznicy Powstania Warszawskiego zawyją syreny alarmowe.

Jak informują urzędy, syreny alarmowe zostaną uruchomione w ramach treningów i ćwiczeń dotyczących systemów alarmowania, celem jednoczesnego upamiętnienia 80. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. Dzisiaj (1 sierpnia) o godz. 17:00 nadany zostanie akustyczny sygnał alarmowy (odwołanie alarmu – sygnał ciągły syreny) trwający 1 minutę.

Jak co roku, władze apelują do mieszkańców o zewnętrzny wyraz pamięci w godzinę „W”: zatrzymanie się na ulicy, wyjście z auta, oderwanie się na minutę od pracy i chwilę milczącej zadumy nad tymi, którzy zginęli. Apel dotyczy także wywieszenia flag narodowych w kolejną rocznicę Powstania Warszawskiego, dla uczczenia pamięci bohaterów tamtych wydarzeń.

W tym roku przypada 80. rocznica powstania, które wybuchło 1 sierpnia 1944 roku. Było ono największą akcją zbrojną podziemia w okupowanej przez Niemców Europie. 1 sierpnia 1944 r. do walki w stolicy przystąpiło około 40-50 tys. powstańców. Planowane na kilka dni, trwało ponad dwa miesiące. 

W walkach zginęło około 18 tys. powstańców, a 25 tys. zostało rannych. Straty wśród ludności cywilnej wyniosły około 180 tys. zabitych. Pozostałych przy życiu około 500 tys. warszawiaków wypędzono z miasta, które po Powstaniu Niemcy zaczęli systematycznie burzyć. Powstanie ze względu na tragiczne skutki, w tym olbrzymie straty ludzkie, nadal budzi kontrowersje w kwestii zasadności decyzji o rozpoczęciu zrywu.

W walkach zbrojnych na ulicach stolicy brali udział i ginęli za wolność obywatele RP z niemal wszystkich regionów okupowanego kraju. Wśród powstańców byli także mieszkańcy Ziemi Limanowskiej - jednym z najbardziej znanych jest Wincenty Stanisław Gawron ze Starej Wsi. 

Późniejszy artysta w czasie okupacji angażował się w działalność konspiracyjną. Więziony w Auschwitz zaprzyjaźnił się z rotmistrzem Pileckim. Po ucieczce z obozu wrócił w rodzinne strony. We wsi Kicznia organizował oddział Armii Krajowej, ale wobec zagrożenia ponownym aresztowaniem wyjechał do Warszawy. 

W Powstaniu Warszawskim był członkiem grupy "Północ" AK - zgrupowania "Róg" (Brygada Dyspozycyjno-Zmotoryzowana NSZ "Koło" - Grupa techniczna, w Śródmieściu rusznikarnia ul. Mokotowskiej 45). Jego powstańczy szlak bojowy obejmował Stare Miasto - kanały - Śródmieście Północ - Śródmieście Południe. Po stłumieniu powstania wyszedł z Warszawy z ludnością cywilną, trafił do obozu przejściowego w Pruszkowie (Dulag 121), z którego uciekł.