Z Limanowszczyzny na fronty historii. Mjr Stanisław Stahlberger – żołnierz trzech wojen

Pochodzący z Jadamwoli na Limanowszczyźnie Stanisław Stahlberger służył w armii austro-węgierskiej, uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej i kampanii wrześniowej. Za męstwo został odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Stanisław Emil Witold Stahlberger urodził się 18 kwietnia 1891 roku w Jadamwoli w gminie Łukowica. Żołnierską służbę rozpoczął podczas I wojny światowej w szeregach cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. Z dniem 1 maja 1915 roku mianowany został chorążym rezerwy piechoty. W 1917 roku jego oddziałem macierzystym był Pułk Strzelców Nr 32.

Jeszcze przed końcem wojny, w 1918 roku, zaangażował się w działalność konspiracyjną w ramach organizacji „Wolność”.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, dekretem z 3 kwietnia 1919 roku przyjęto go do Wojska Polskiego, z zatwierdzeniem stopnia chorążego. Otrzymał przydział do 20 pułku piechoty z dniem 1 listopada 1918 roku. W szeregach 2 pułku strzelców podhalańskich uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Za swoje zasługi odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari.

Areszt po śmiertelnym potrąceniu. 21-latek w rok dostał 3 mandaty za prędkość Pod torami zamiast przez tory

Awansowany do stopnia kapitana rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku, pozostawał w służbie czynnej jako oficer rezerwy. W 1923 roku służył w 2 pułku strzelców podhalańskich w Sanoku, a następnie w 6 pułku strzelców podhalańskich w Stryju. W 1928 roku był już zweryfikowany jako kapitan z lokatą 22. 2 kwietnia 1929 roku mianowano go majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1929 roku.

6 lipca 1929 roku został przeniesiony do 2 pułku strzelców podhalańskich w Sanoku na stanowisko dowódcy batalionu. Do wybuchu II wojny światowej pełnił funkcję II zastępcy dowódcy pułku – kwatermistrza. W latach 30. działał także w sanockim kole Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego.

Po rozpoczęciu kampanii wrześniowej 1939 roku objął dowództwo nad batalionem nadwyżek 2 pułku strzelców podhalańskich, wchodzącym w skład Ośrodka Zapasowego 22 Dywizji Piechoty Górskiej. Oddział został rozbity 11 września w rejonie Sambora.

Stanisław Stahlberger zmarł 17 stycznia 1959 roku. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.