„Wycinki z przedwojennej prasy” – cz. XC

W tym tygodniu w ramach cyklu o sfinansowaniu nowych dzwonów o imionach „Józef” i „Antoni” przez pracujących w Ameryce mieszkańców Męciny, w artykule z września 1924 roku.

Piast
21 września 1924 r.

Męcina, powiat Limanowa. Z końcem wojny światowej państwa zaborcze zabrały nam i w innych parafjach dzwony, ale na to tylko, aby im wydzwoniły koniec ich panowania, a nie na to, jak sądziły, by podbić inne narody i zagrabić ich własność.

Zabrano nam dwa dzwony, a jeden zostawiono. Brak ich dawał się odczuwać, jak gościom na zabawie lub weselu, gdy im przemocą wezmą dwóch muzykantów, a zostawią trzeciego. Przezacny nasz ksiądz administrator zwrócił się z prośbą do naszych parafjan, pracujących w Ameryce, którzy przysłali taką sumę, że oprócz zakupienia dwóch dzwonów i opłaty za ich przewóz, zostały jeszcze 33 dolary na chorągiew białą.

Które rondo imienia kapelana? Mieszkańcy mają wybrać Odeszli w ostatnich dniach…

Tak więc 6 lipca odbyła się piękna uroczystość poświęcenia nowo zakupionych dzwonów. Zaraz po kazaniu wybrani przez komitet najzacniejsi obywatele na chrzestnych ojców otoczyli wkoło przystrojone dzwony, mające imię: „Józef” drugi „Antoni”, a ksiądz Łazarski, prałat i proboszcz z Limanowej, dokonał ich poświęcenia, przyczem życzył zebranym w serdecznej przemowie, by każdy, owiany żywą wiarą, żył w zgodzie i, aby ich sumienie też było w zgodzie z Bogiem, jak te koła i serca, które w dźwiękach łączą się harmonijnie, by przy odgłosie tych dzwonów dusze parafian poszły po nagrodę niebieską a ciała na wieczny spoczynek.

Teraz głos dzwonów rozlega się po górach i dolinach, ponieważ „Piast” rozchodzi się nietylko po Polsce, ale i do innych krajów. Nawet i do Ameryki, tą więc drogą w imieniu całej parafji dziękujemy naszym rodakom z Męciny w Ameryce za ich ofiarność, ze tę miłą pamiątkę dla kościoła i parafian. Oby za waszym przykładem poszli i inni. Pan Bóg takiej sprawy z pewnością nie pozostawi bez nagrody.

Józef Serafin.

Grafika – TUTAJ.

***
Cykl powstaje przy współpracy z panem Januszem Guzikiem, który zajął się opracowaniem materiałów, zaczerpniętych z zasobów Jagiellońskiej Biblioteki Cyfrowej, Biblioteki Cyfrowej Uniwersytetu Warszawskiego, Małopolskiej Biblioteki Cyfrowej oraz Narodowej Biblioteki Austrii.