Wspomnienie o Józefie Jońcu – Mały Wielki Człowiek

Na zaproszenie Prezydenta Lecha Kaczyńskiego pochodzący z Laskowej o. Józef Joniec (prezes Stowarzyszenia Parafiada) miał wziąć udział w obchodach 70 rocznicy Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Wojennym w Katyniu.

Ojciec Józef Joniec urodził się w 12 października 1959 roku w Laskowej, gdzie uczęszczał do Szkoły Podstawowej w latach 1966-1974. Gdy spłonął jego dom wraz z rodziną przeniósł się w okolice Krakowa. W 1975 roku kontynuował naukę w Liceum Ogólnokształcącym Zakonu Pijarów w Krakowie. Później studiował filozofię, teologię i filologię klasyczną w latach w Krakowie w Instytucie Teologicznym Księży Misjonarzy, na Papieskiej Akademii Teologicznej oraz na Uniwersytecie Jagiellońskim i Uniwersytecie Warszawskim.

Święcenia kapłańskie otrzymał 18 maja 1985 roku.

Od 20 lat pracował w Archidiecezji Warszawskiej pełniąc różne funkcje np. duszpasterza dzieci, młodzieży, służby liturgicznej, katechety, rektora Kolegium Zakonu Pijarów w Warszawie. Stworzył koncepcję ruchu parafiadowego. Był prezesem Stowarzyszenia Parafiada im. św. Józefa Kalasancjusza. Stowarzyszenie to organizuje zawody sportowe, w których najbardziej ceniona jest wytrwałość, charakter i silna wola, a nie zwycięstwo i sukces.

- Znałam go ze szkoły, graliśmy razem w piłkę na korytarzach – mówi Ewa Pajor, koleżanka Józefa Jońca. – Pomimo, że z Laskowej wyjechał za młodu, to nigdy o niej nie zapomniał. Zawsze potwierdzał, że czuje się laskowiakiem. Był to Mały Wielki Człowiek, który jak tylko potrafił to pomagał. Opiekował się i naszą młodzieżą, propagował sport, organizował parafiady również na terenie naszej gminy.

Stowarzyszenie Parafiada było także twórcą programu edukacyjnego „Katyń… ocalić od zapomnienia”. Program organizowany pod patronatem Prezydenta RP podejmował szereg działań mających na celu upamiętnienie Polaków zamordowanych w Katyniu.

- Wiedziałam, że będzie w Katyniu. Był jednym z organizatorów tej uroczystości, gdyż nawet doradzał w tej sprawie Prezydentowi – mówi Ewa Pajor. – Gdy dotarły do mnie pierwsze informacje o tragedii miałam nadzieję, że pojechał tam wcześniej. Liczyłam, że nie był w tym samolocie. Napisałam mu SMS’a „Proszę napisz czy żyjesz, tak bardzo się martwię…. Taki wielki żal”. Wiadomość została doręczona. Odpowiedzi jednak już nie dostałam.

Fot parafiada.pl