Wielki Piątek: Liturgia Męki Pańskiej i adoracja Krzyża

Wielki Piątek to dzień Męki i Śmierci Chrystusa. Kościół nie sprawuje w tym dniu Eucharystii, a centralnym punktem liturgii staje się adoracja Krzyża.

Wielki Piątek, będący kontynuacją pierwszego dnia Triduum Paschalnego, jest dniem, w którym Kościół wspomina Mękę i Śmierć Jezusa Chrystusa. Tego dnia nie odprawia się Mszy Świętej. Zamiast niej, sprawowana jest Liturgia Męki Pańskiej, uznawana za najbardziej poważną i surową w całym roku liturgicznym.

Liturgia rozpoczyna się w ciszy. Kapłan pada na twarz przed ołtarzem w geście prostracji, będącym wyrazem najgłębszego uniżenia wobec misterium śmierci Chrystusa. Następnie odczytywana jest Liturgia Słowa, w której centralne miejsce zajmuje opis Męki Pańskiej według św. Jana. Po homilii następuje uroczysta Modlitwa Powszechna z dziesięcioma wezwaniami obejmującymi różne intencje – od Kościoła, przez rządzących, aż po osoby cierpiące.

Kulminacyjnym momentem liturgii jest adoracja Krzyża. Krzyż wnoszony jest do prezbiterium i stopniowo odsłaniany przy śpiewie: „Oto drzewo Krzyża, na którym zawisło Zbawienie świata. Pójdźmy z pokłonem”. Wierni mają możliwość indywidualnego oddania czci krzyżowi. W większych wspólnotach adoracji dokonują najpierw wyznaczeni przedstawiciele, a następnie krzyż zostaje ukazany wszystkim zebranym.

Pięć nowych Nafciaków Odeszli w ostatnich dniach…

Podczas Liturgii Wielkiego Piątku nie sprawuje się Eucharystii. Komunia Święta udzielana jest z Hostii konsekrowanych poprzedniego dnia, podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej. Praktyka ta została wprowadzona powszechnie dopiero w XX wieku.

Na zakończenie liturgii odbywa się procesja do tzw. Grobu Pańskiego, gdzie Najświętszy Sakrament zostaje uroczyście przeniesiony i wystawiony do adoracji. Monstrancję okrywa się przejrzystą zasłoną. W ten sposób rozpoczyna się czas czuwania przy Chrystusie pogrzebanym, stanowiący przejście do kolejnego etapu Triduum.