Wąż, którego nie trzeba się bać - mieszka w limanowskich lasach

Nadleśnictwo Limanowa pochwaliło się zdjęciem gniewosza plamistego – jednego z najrzadszych i najbardziej tajemniczych węży w Polsce. Choć bywa mylony ze żmiją, gatunek ten jest niejadowity i objęty ochroną.

Na terenie Nadleśnictwa Limanowa można spotkać wyjątkowego gada: miedziankę, czyli gniewosza plamistego – jednego z najbardziej tajemniczych i najrzadszych polskich węży.

Gniewosz, choć często mylony ze żmiją, jest niejadowity i niegroźny dla człowieka. Jego nazwa może brzmieć groźnie, ale jest to spokojny gatunek objęty w Polsce ochroną. Wąż potrafi wspinać się po gałęziach, krzewach, pniakach i skałach, a poluje przede wszystkim na jaszczurki.

Gniewosz plamisty osiąga zwykle od 60 do 75 centymetrów długości, choć samice mogą dorastać nawet do 90 centymetrów. Jego ciało ma barwę rdzawobrązową lub brązową, u samic bywa szare lub gliniastoszare. Na głowie widoczna jest ciemna plama w kształcie serca lub podkowy, a wzdłuż grzbietu biegną rzędy plam, które u niektórych osobników łączą się, przypominając wzór żmii zygzakowatej. Od żmii można go jednak odróżnić po okrągłej źrenicy, łagodnie zaokrąglonym pysku oraz głowie słabo odgraniczonej od reszty ciała. Wąż preferuje tereny suche i mocno nasłonecznione i najczęściej spotykany jest na wysokościach do 1000 metrów n.p.m. W Polsce występuje głównie na południu kraju, przede wszystkim w województwach świętokrzyskim, małopolskim i podkarpackim.

Biskup na pogrzebie ks. Opockiego: czy uda się znaleźć następcę? Spięcie o finanse miasta

Gniewosz plamisty objęty jest w Polsce ochroną ścisłą i wpisany do Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt z kategorią zagrożenia VU, oznaczającą gatunek wysokiego ryzyka, narażony na wyginięcie. Największym zagrożeniem dla jego populacji jest zanikanie i degradacja siedlisk na skutek działalności człowieka, a także wypalanie traw, które niszczy zarówno węże, jak i ich środowisko. Gniewosze bywają też zabijane przez ludzi, którzy mylą je ze żmijami, a padają również ofiarą drapieżników – tchórzy, kun, lisów, ptaków oraz kotów domowych.