Stacje narciarskie ruszyły, GOPR przypomina o 'dekalogu'

Poniżej 10 zasad, których zachowanie niejednemu uratowało już zdrowie i życie.

1.Idąc na stok, każdy narciarz/snowboardzista powinien zachować się w taki sposób, aby nie stwarzać niebezpieczeństwa dla innej osoby.

2.Narciarz/snowboardzista musi zjeżdżać z szybkością odpowiednią do swoich umiejętności, rodzaju i stanu trasy oraz pogody. Kolizje na stoku są często wynikiem nadmiernej szybkości, utraty panowania nad nartami lub deską, czy też zwykłej nieuwagi. Narciarz zobowiązany jest poruszać się tak, aby w razie konieczności móc zatrzymać się lub skręcić. W miejscach zatłoczonych, w okolicach wyciągów, na końcu trasy lub w momencie pogorszenia widoczności należy poruszać się powoli.

Kolejna edycja jarmarku staroci Wchodzą w życie przepisy zakazujące patostreamingu

3.Narciarz/snowboardzista, który ze względu na lepszą widoczność z góry dysponuje większą możliwością wyboru trasy jazdy, powinien wybrać taki tor jazdy, aby nie zderzyć się z narciarzem jadącym niżej na stoku.

Na stokach rządzi zasada, że pierwszeństwo przysługuje temu kto znajduje się „przed” lub „niżej”. Innymi słowy, planując zjazd na krechę w tłoku, pamiętajmy, że ludzie poniżej nas nie widzą i mogą w każdej chwili zajechać nam drogę. Dojdzie do kolizji i to my będziemy jej winni.

4.Wyprzedzanie może następować zarówno po stronie prawej lub lewej, lecz w takiej odległości, która pozwoli uniknąć potrącenia wyprzedzanego.

BARDZO WAŻNE: Narciarz wyprzedzający ponosi całkowitą odpowiedzialność za skutki manewru wyprzedzania do chwili jego ukończenia. Ta zasada odnosi się też do omijania stojących na stoku.

5.Narciarz, który przystępuje do zjazdu na trasie lub w połowie trasy, powinien sprawdzić, patrząc w górę i w dół, czy nie spowoduje niebezpieczeństwa dla siebie i innych. To samo obowiązuje przy każdym ruszaniu z miejsca po chwilowym zatrzymaniu.

Ogromna część wypadków zdarza się wskutek nagłego włączenia się uczestnika do ruchu na trasie. Podstawą jest sprawdzenie czy nasze włączenie nie spowoduje utrudnienia dla innych narciarzy i snowboardzistów.

6.Tylko w razie absolutnej konieczności narciarz może zatrzymać się na trasie zjazdu, zwłaszcza w miejscach zwężeń i miejscach o ograniczonej widoczności. Po ewentualnym upadku narciarz winien usunąć się z toru jazdy, tak szybko jak to możliwe. Nie wolno zatrzymywać się w miejscach niewidocznych dla jadących z góry lub zza zakrętu.

7.Narciarz powinien podchodzić tylko poboczem trasy, a w przypadku złej widoczności powinien zejść z trasy zupełnie. To samo zachowanie obowiązuje narciarzy, którzy schodzą w dół pieszo. Pojawienie się na stoku osoby poruszającej się w przeciwnym kierunku stwarza zagrożenie dla zjeżdżających.

8.Każdy narciarz powinien stosować się do znaków narciarskich, ustawionych na trasach.

Trasy narciarskie oznakowane są w zależności od stopnia ich trudności kolorami:

ZIELONY – bardzo łatwa,

NIEBIESKI – łatwa,

CZERWONY – średniozawaansowana,

CZARNY – zaawansowana.

Każdy uczestnik ruchu sam decyduje o wyborze trasy. Na trasach umieszczone są ponadto znaki informujące o utrudnieniach lub niebezpieczeństwach, np. o lawinach czy zamknięciu trasy. Uczestnik ruchu ma obowiązek obserwować znaki i stosować się do nich.

9.W razie wypadku każdy, kto znajdzie się w pobliżu, powinien udzielić poszkodowanym pomocy. W szczególności pomoc powinna polegać na udzieleniu tzw. pierwszej pomocy, zawiadomieniu ratowników GOPR lub TOPR, dostępnych pod numerem telefonu 601 100 300, za pomocą aplikacji RATUNEK oraz natychmiastowym zabezpieczeniu (oznakowaniu) miejsca wypadku tak aby nie zagrażało ono innym uczestnikom ruchu.

Często stosowanym sposobem oznakowania utrudnienia na stoku jest pionowe ustawienie dwóch skrzyżowanych nart lub desek snowboardowych – tworzą wtedy wbity w śnieg znak „X” i przestrzegają przed jazdą w tym miejscu.

10.Każda osoba będąca uczestnikiem lub świadkiemwypadku jest zobowiązana podać swoje dane osobowe. Świadkowie i opis zdarzenia mają olbrzymie znaczenie podczas ustalania odpowiedzialności. W związku z tym każdy, kto był świadkiem wypadku, musi czuć się zobowiązanym do uczestniczenia w procedurach wyjaśniających. Raporty właściwych służb oraz zdjęcia stanowić będą dowody we wszelkich postępowaniach mających na celu ustalenie winnych.