Spieniony potok - stanowisko Budimexu

Męcina. Po publikacjach dotyczących możliwych zanieczyszczeń w potoku Smolnik w Męcinie, spółka Budimex przedstawiła swoje stanowisko. Firma tłumaczy, że zjawisko piany i osadów mogło być skutkiem transportu materiału związanego z drążeniem tunelu i zapewnia, że stosowane środki są bezpieczne dla środowiska.

Po naszych publikacjach dotyczących kanału, którym do potoku Smolnik spływała woda zawierająca osady i powodująca, Budimex przedstawił swoje oficjalne stanowisko. Według nas, opisywane zjawisko obserwowane jest od lipca – ciecz pozostawia szlam, a w ostatnim czasie także duże ilości piany, widocznej na zdjęciach i nagraniach z ostatnich tygodni.

Budimex tłumaczy, że powodem mogły być materiały wynoszone z portalu tunelu w trakcie intensywnego transportu. 

Ze względu na fakt, że w obrębie portalu prowadzony był zintensyfikowany transport materiału pochodzącego z drążenia, niewielkie jego ilości mogły powierzchniowo osadzać się na jezdni, np. wywożone na kołach pojazdów, czy zalegać przy krawędzi drogi. W przypadku intensywnych opadów śladowe ilości tego materiału mogły trafić do rowu, co w konsekwencji spowodowało chwilowe powstanie piany w korycie potoku Smolnik - czytamy w przesłanym oświadczeniu.

Spółka podkreśla, że w związku z zaistniałą sytuacją została przeprowadzona kontrola. Państwowa Straż Pożarna sprawdziła odczyn wody, a tego samego dnia Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Krakowie pobrał próbki do badań.

Policja wyjaśnia okoliczności wypadku Kuba oczami podróżniczki

Budimex zapewnia, że w procesie drążenia stosowane są środki bezpieczne dla środowiska. 

W związku z intensywnością zaobserwowanego zjawiska wprowadzony został dodatkowy pojazd do czyszczenia nawierzchni dróg na terenie dojazdu do budowy tunelu. Powinno to ograniczyć możliwość ponownego wystąpienia podobnego incydentu w przyszłości - poinformował Robert Noremberg z działu komunikacji spółki Budimex.

Tunel pod Pisarzową, o długości niemal 3,8 kilometra, powstaje w ramach modernizacji linii kolejowej numer 104, jako część projektu Podłęże–Piekiełko. Wykonywany jest w dwóch równoległych ciągach – głównym i ewakuacyjnym – przy użyciu maszyn TBM.

Po naszych wcześniejszych publikacjach dotyczących przypadków składowania urobku w gminie Limanowa, z którego ciecz trafiała do lokalnych potoków, Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Krakowie przekazała informacje dotyczące składu chemicznego cieczy wykorzystywanej przy drążeniu tunelu. Według tych danych realizacja tunelu metodą TBM EPB nie wymaga stosowania płuczki w procesie technologicznym. Podparcie przodka odbywa się przez wytworzenie nadciśnienia sprężonym powietrzem i zastosowanie dodatków kondycjonujących grunt, co stabilizuje przodek i zapobiega obwałom. Do uszczelniania przestrzeni między obudową segmentową a górotworem używany jest zaczyn cementowo-bentonitowy.

Środki tego typu dobierane są do konkretnych warunków geologicznych, na podstawie przeprowadzonych testów. Są to biodegradowalne środki pianotwórcze (spieniające), stosowane w maszynach TBM do kondycjonowania gruntu. Ze względu na swoje właściwości nie stanowią zagrożenia dla środowiska naturalnego. Stosowane są w celu umożliwienia transportu urobku oraz ułatwiają drążenie. Dozowanie waha się od 0,2 do 2L/m3 wydobywanego urobku - to cytat z decyzji środowiskowej, wydanej dla zmiany metody na TBM.

RDOŚ stoi na stanowisku, że "skład tego urobku nie jest szkodliwy do środowiska, jednak zawiesina nie powinna bezpośrednio trafiać do cieku".

Wykonawcą trasy przebiegającej częściowo w nowym śladzie jest konsorcjum Budimex i Gülermak. Budowa odcinka Limanowa – bocznica Klęczany o długości 12,5 kilometra to koszt 1,9 miliarda złotych. Wartość samego tunelu pod Pisarzową wynosi 750 milionów złotych, a wykonanie wzmocnienia podtorza blisko 500 milionów złotych. W ramach projektu powstaje również 10 wiaduktów i 12 mostów. Umowę na realizację inwestycji podpisano w marcu 2024 roku. Zakończenie prac planowane jest w ostatnim kwartale 2026 roku.