Reprezentanci miasta pożegnali honorową obywatelkę

W poniedziałek w Warszawie, w kościele p.w. Św. Karola Boromeusza odprawiona została msza św. żałobna za śp. Teresę Dangel z domu Drucka-Lubecka, honorową obywatelkę miasta Mszana Dolna. W ostatnim pożegnaniu wzięła udział delegacja z Mszany Dolnej: burmistrz Miasta Anna Pękała, przewodniczący Rady Miejskiej Janusz Matoga, radni Stanisław Antosz i Jan Szynalik, ks. proboszcz Jerzy Raźny oraz przedstawiciele Asysty Zagórzańskiej: Andrzej Flig, Wojciech Jamróz i Jan Łabuz.

Poza najbliższą rodziną śp. Teresę Dangel żegnali przedstawiciele stowarzyszeń, w których społecznie się udzielała. Obok sztandaru miasta Mszana Dolna wokół trumny zgromadziły się poczty sztandarowe: Stowarzyszenia Rodzin Katyńskich w Warszawie, sztandar Szkoły im. T. Czackiego oraz sztandar Szwadronu Kawalerii im. 2 Pułku Szwoleżerów Rokitiańskich. Mszę św. pogrzebową odprawili wspólnie ks. Proboszcz Jerzy Raźny oraz ks. prałat Mirosław Nowosielski – kapelan Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego.

Wspomnienie całego jej życia od czasów młodości po pracowity czas wdowieństwa poświęcony działaniom charytatywnym przypomniał syn – Tomasz Dangel. Wzruszenia i emocje towarzyszyły również osobom, które chciały przypomnieć ogromne zasługi i pomoc skromnej śp. Teresy. Płynęły słowa podziękowań za opiekę nad wdowami skupionymi wokół Rodzin Katyńskich, przyjaźń i pracę na rzecz Towarzystwa Ziemiańskiego czy pielęgnowanie tradycji kawalerii polskiej poprzez wsparcie i długoletnie kontakty z Szwadronem Kawalerii im. 2 Pułki Szwoleżerów Rokitiańskich. Nie mogło zabraknąć obecności przedstawicieli miasta, by pożegnać honorową obywatelkę Mszany Dolnej.

Rodzinne treningi na wypadek zagrożenia Grzybobranie na Mogielicy z interwencją GOPR

Teresa Elżbieta Dangel z d. Drucka-Lubecka (1925 -2021) z domu księżniczka Drucka-Lubecka, córka pułkownika dyplomowanego kawalerii i ostatniego dowódcy Wileńskiej Brygady Kawalerii Konstantego księcia Druckiego-Lubeckiego i Marii Antoniny z d. hr. Korwin-Krasińskiej herbu Ślepowron. Urodziła się w Grudziądzu 2 grudnia 1925 r., gdzie jej ojciec pełnił funkcję dyrektora nauk Centrum Wyszkolenia Kawalerii. Zmarła oparzona sakramentami 30 września 2021 r. w domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie.

Dzieciństwo i lata młodości spędziła w Mszanie Dolnej w majątku swoich dziadków Krasińskich. Z domu rodzinnego wyniosła tradycję katolicką i patriotyczną. Dewiza rodu Krasińskich herbu Ślepowron: „Amor Patriae nostra lex” (Miłość Ojczyzny jest naszym prawem) stała się dla Teresy wskazówką na całe życie. Wartości te przekazała swoim synom i wnuczkom. Podczas wojny pracowała,  uczestniczyła w tajnym nauczaniu i współpracowała z Armią Krajową. Po konfiskacie domu 1945 r. przeniosła się z matką do Warszawy, gzie ukończyła studia wyższe z ekonomii i dziennikarstwa. Pracowała m.in. w Centralnym Ośrodku Badawczym Normalizacji w Warszawie.

W 1952 roku Teresa zawarła ślub z Janem Danglem, któremu urodziła dwóch synów: Tomasza i Pawła. Była bardzo dobrą, kochającą i troskliwą żoną, mamą, babcią i prababcią. Mąż zmarł w 1974 r. Od tego czasu żyła samotnie jako wdowa. Troszczyła się zawsze o pamięć zarówno o swoim mężu, jak i o ojcu. Jej ojciec, pułkownik, a pośmiertnie generał brygady, ostatni dowódca Brygady Wileńskiej został zamorodowany w Bykowni koło Kijowa w zbrodni katyńskiej. Z tego też powodu działała w Stowarzyszeniu Rodzin Katyńskich. Ponadto udzielała się w Stowarzyszeniu Wychowanków Szkoły im. T. Czackiego, w którego Zarządzie pracował jej mąż. Działała również społecznie w Polskim Towarzystwie Ziemiańskim, Kole Weteranów Pułku 4 Ułanów Zaniemeńskich oraz Duszpasterstwie Kawalerzystów i Artylerzystów Konnych.

W latach 1976-77 przepisywała na maszynie i kolportowała komunikaty Komitetu Obrony Robotników. W latach 1982-89 prowadziła punkt kolportażowy „Tygodnika Mazowsze”. Dla wydawnictwa i miesięcznika „Baza” pisała artykuły, przepisywała teksty, przywoziła z Zachodu książki. Udostępniała swoje mieszkanie na spotkania działaczy opozycyjnych. Zbierała datki w ramach akcji „Ratujmy zabytki Starych Powązek!”. Zawsze zapalała znicz na grobie śp. księdza Stefana Niedzielaka zamordowanego w 1989 roku. Brała udział w uroczystościach i manifestacjach patriotycznych i religijnych.