O transplantologii podczas konferencji w szpitalu

Limanowa. Wczoraj w Szpitalu Powiatowym w Limanowej odbyła się konferencja pn. Podstawy dawstwa narządów – program szkoleniowy ETPOD (European Training Program on Organ Donation) w ramach partnerstwa dla transplantacji.

Konferencja skierowana była do pracowników limanowskiego szpitala – lekarzy, personelu pielęgniarskiego oraz ratowników medycznych. Podczas konferencji poruszane zostały następujące tematy: identyfikacja i kwalifikacja zmarłego dawcy narządów, rozpoznanie śmierci mózgu, opieka nad zmarłym dawcą narządów, rozmowa z rodziną nt. pobrania narządów oraz organizacja pobierania i przeszczepiania narządów.

W Polsce tematyka transplantologii uregulowana jest Ustawą o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów z dnia 1 lipca 2005 roku (Dz. U. nr 169, poz.1411) oraz rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 4 grudnia 2009 roku w sprawie szczegółowych warunków pobierania, przechowywania i przeszczepiania komórek, tkanek i narządów. Ustawa i rozporządzenie szczegółowo określają, jakie warunki muszą być spełnione, by szpital mógł pobierać narządy do przeszczepu.

W Polsce jest 388 szpitali uprawnionych do pobierania narządów od dawcy, z czego zaledwie 138 jest „aktywnych”, tzn. te szpitale zgłaszają możliwość pobrania organów od dawcy.

Władze Ukrainy o zbrodni wołyńskiej po 1991 roku: trudne relacje z Polską Radni-seniorzy po obradach

Zgodnie z polskim ustawodawstwem – zmarły jest traktowany jako potencjalny dawca, jeżeli nie złożył za życia sprzeciwu na pobranie narządów. Sprzeciw można wyrazić poprzez: wpis do centralnego rejestru sprzeciwów na pobranie komórek, tkanek i narządów ze zwłok ludzkich; poprzez pisemne oświadczenie zaopatrzone we własnoręczny podpis; dopuszczalne jest również oświadczenie ustne w obecności co najmniej dwóch świadków. Jednak przyjmuje się, iż brak wpisu w Centralnym Rejestrze Sprzeciwów nie jest ostatecznym wyrażeniem woli danej osoby i nie wystarcza do autoryzacji pobrania. Zawsze jest brana pod uwagę opinia rodziny zmarłego.

Obok typowo medycznych zagadnień dotyczących dawstwa, omawiany był również psychologiczny aspekt pobierania narządów oraz znaczenie edukacji w tym zakresie, gdyż transplantacje wymagają zaangażowania całego społeczeństwa. – Ważna jest świadomość. Ogromne znaczenie mają programy edukacyjne oraz kampanie społeczne, które tworzą i wspomagają pozytywne nastawienie do dawstwa. Pracownicy ochrony zdrowia odgrywają tutaj szczególna rolę, ponieważ powinni tworzyć pozytywne nastawienie do problemu dawstwa – informuje Szpital Powiatowy w Limanowej im. Miłosierdzia Bożego.

Organizatorami byli: Marcin Radzięta – dyrektor Szpitala Powiatowego im. Miłosierdzia Bożego w Limanowej, lek. Andrzej Gwiazdowski – zastępca dyrektora ds. lecznictwa, lek. Ewa Rakoczy p.o. ordynatora Oddziału Anestezjologii i Intensywnej Terapii Szpitala Powiatowego im. Miłosierdzia Bożego w Limanowej oraz zastępca ordynatora lek. Przemysław Godek – anestezjolog i szpitalny koordynator transplantacyjny, dr n. med. Tomasz Kruszyna – chirurg transplantolog Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie, dr n. o zdr. Jolanta Siwińska – psycholog kliniczny Krakowskiego Szpitala Specjalistycznego im. Jana Pawła II, mgr Iwona Dymek – regionalny koordynator pobierania i przeszczepiania narządów Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie.

(Źródło/fot.: Szpital Powiatowy w Limanowej)