Kontrowersje wokół rezygnacji i listu. Biskup Artur Ważny: Brak mi słów... przepraszam

Biskup Artur Ważny wyraził publicznie gniew, złość i wstyd, solidaryzując się z ofiarami wykorzystywania w Kościele, podkreślając potrzebę wsparcia i empatii. Tym samym, zabrał głos w sprawie kontrowersji wokół abp. Andrzeja Dzięgi.

W centrum kościelnych kontrowersji w Polsce znalazł się abp Andrzej Dzięga, dotychczasowy metropolita szczecińsko-kamieński. Arcybiskup Dzięga był jednym z bohaterów wyemitowanego 12 lutego 2021 r. reportażu TVN24 "Najdłuższy proces Kościoła", o księdzu Andrzeju Dymerze. W reportażu przedstawiono, że ks. Andrzej Dymer wykorzystywał seksualnie osoby nieletnie, a szczecińscy biskupi wiedzieli o tym od 1995 r. Śledztwo wszczęto jednak dopiero po publikacji dziennikarzy "Gazety Wyborczej" w 2008 r. W tym samym roku kościelny trybunał skazał ks. Dymera za molestowanie seksualne wychowanków. Dymer złożył apelację. Po emisji reportażu abp Dzięga odwołał go z funkcji dyrektora Instytutu Medycznego im. Jana Pawła II w Szczecinie. 

W sobotę  Papież Franciszek przyjął rezygnację abp. Andrzeja Dzięgi z posługi metropolity szczecińsko-kamieńskiego.

Kluczowym aspektem tej sprawy jest charakter rezygnacji abpa Dzięgi. Informacje sugerują, że decyzja o ustąpieniu nie była dobrowolna, gdyż arcybiskup zrezygnował na cztery lata przed emeryturą, co sugeruje "zmuszenie" do ustąpienia przez Stolicę Apostolską. Dodatkowo nie pozwolono mu nawet zarządzać archidiecezją do momentu mianowania nowego arcybiskupa.  Administratorem apostolskim sede vacante został biskup koszalińsko-kołobrzeski Zbigniew Zieliński.

Watykan, przez symboliczne działania, wyraził swoje stanowisko wobec zarzutów dotyczących zaniedbań metropolity w sprawach pedofilii wśród duchownych. 

Arcybiskup Dzięga tego samego dnia wystosował do kapłanów list. Przedstawia w nim rezygnację jako konsekwencję pogarszającego się stanu zdrowia, nie wspominając o faktycznych przyczynach, które zmusiły go do ustąpienia. List stanowi próbę zachowania pozytywnego obrazu swojego urzędowania, skupiając się na osiągnięciach i duchowej podróży. Jednocześnie, Dzięga nie przeprasza ofiar pedofilii, co podkreśla jego unikanie bezpośredniej konfrontacji z głównym zarzutem.

Wobec tych wydarzeń, głos zabrał biskup pomocniczy diecezji tarnowskiej, Artur Ważny, wyrażając gniew, złość i wstyd, jednocześnie solidaryzując się z osobami skrzywdzonymi w Kościele. Jego publiczne przeprosiny i modlitwa za ofiary podkreślają potrzebę empatii i wsparcia dla tych, którzy doświadczyli krzywdy.

"Pomieszane ze sobą gniew, złość, wstyd... Brak zgody. Modlę się... Jeszcze raz prezentuję "talerz skrzywdzonych". Tym razem publicznie. Solidaryzuję się z osobami skrzywdzonymi w Kościele. Znów niewidzianymi, dokrzywdzonymi... Modlę się za Was. I...przepraszam +" - napisał minionej nocy biskup pomocniczy diecezji tarnowskiej Artur Ważny.

Biskup Artur Ważny do swojego wpisu dołączył zdjęcie z "talerzem skrzywdzonych"

Pod koniec listopada na Jasnej Górze odbyła się Konferencja Episkopatu Polski, której przewodniczył metropolita poznański abp Stanisław Gądecki. Podczas tego plenarnego zebrana KEP, jeden z biskupów przekazał hierarchom nietypowy prezent. Tym prezentem był „talerz skrzywdzonych” – czarny talerz, z białymi kolcami skierowanymi w stronę jedzącego. Biskupi otrzymali również list od Tośki Szewczyk, w którym m.in pisze:  Istnieje podobno duńskie powiedzenie, które w dosłownym tłumaczeniu brzmi: „zamilczeć kogoś na śmierć”. Talerz to symbol tego, o czym do nas milczycie. Do czego to milczenie nas doprowadzi? Boję się tego pytania…

„Talerz skrzywdzonych” to symbol i przekaz dla biskupów od osób wykorzystanych seksualnie przez duchownych oraz środowisk wspierających te osoby. Autorami tej akcji są dwie kobiety – dziennikarka Monika Białkowska oraz osoba wykorzystywana seksualnie przez księdza rzymskokatolickiego, a występująca pod pseudonim Tośka Szewczyk. Talerz zaprojektował dominikanin Tomasz Biłka, a za jego wykonanie odpowiedzialna jest Anna Bogdanowicz i Zuzanna Surma z pracowni „Bosu”. Jak tłumaczą sami organizatorzy, akcja ma na celu “zwrócenie uwagi biskupów na to, o czym milczą i że ich milczenie zadaje realne rany pokrzywdzonym”- pisze w liście Tosia Szewczyk, autorka książki „Nie umarłam. Od krzywdy do wolności”. 

- Talerz jest czarny, z białymi kolcami skierowanymi w stronę jedzącego. Nie da się z niego jeść – choć wydawałoby się, że to przecież podstawowa funkcja, jaką powinien spełniać. Tak właśnie jest w naszym życiu – ból sprawia, że sprawy z pozoru zwyczajne i powszednie stają się nie do udźwignięcia, a samo przeżycie zdaje się wyczynem. Kolce są na talerzu porozkładane nierównomiernie. Mogą zaskoczyć. My też często nie wiemy, kiedy na nowo zaboli. Kiedy znów nadziejemy się na kolec, rozdrapujący stare rany. Kolor kolców też jest dla mnie nie bez znaczenia – ranią nas przecież non stop ludzie, którzy powinni być czyści i uświęceni - pisze autorka listu.