Kiedy urodził się Jezus?

Opublikowano 25.12.2016 00:16:37 Zaktualizowano 04.09.2018 17:41:40 pan

4 10813

Pierwsi chrześcijanie nie interesowali się ustaleniem daty narodzenia Chrystusa. Choć próba rozwikłania tego faktu historycznego nie była łatwa, to pojawia się w następnych stuleciach.

W Nowym Testamencie znajdują się dwa opisy narodzin Jezusa. Jeden z nich zatwary jest w Ewangelii Św. Mateusza, a drugi Św. Łukasza. Większość teologów i historyków zgadza się, że obie Ewangelie zostały napisane wkrótce po roku 70 n.e. a około 40 lat po ukrzyżowaniu Chrystusa. Opis według Św. Łukasza: „W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. Wybierali się więc wszyscy, aby się dać zapisać, każdy do swego miasta”.

Spis ten dokumentowano nie na podstawie zamieszkania, lecz w oparciu o miejsce pochodzenia rodu. Do Betlejem, jak pisze Św. Łukasz udał się także Józef z Galilei z miasta Nazaret do Judei – miasta Dawidowego, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna. Bowiem ród zarówno Józefa jak i Maryi wywodził się z Betlejem miasta Dawidowego. Trzeba wyjaśnić, że z punktu widzenia prawa spis był obowiązkiem mężczyzny, jednak na spis udali się razem, aby wypełniło się proroctwo Starego Testamentu.

Przyjdzie na świat (Mi 5,1) „A ty, Betlejem Efrata, najmniejsze jesteś wśród plemion judzkich! Z ciebie mi wyjdzie Ten, który będzie władał w Izraelu, a pochodzenie Jego od początku, od dni wieczności”.

Po przybyciu Józefa i Maryi do Betlejem nadszedł czas rozwiązania dla Maryi, która porodziła pierworodnego. Miejscem urodzenia była uboga stajenka – grota dla zwierząt, a jak na narodziny Syna Bożego to bardzo skrajne ubóstwo. Było to przesłanie i wypełnienie proroctwa, że Mesjasz przyjdzie na świat w ubóstwie, nie jak przystało na Króla w pałacu. Słowo „Mesjasz” było nierozerwalnie złączone królewską godnością, dlatego też to ubóstwo żłobka było szokujące na ówczesne czasy i miało bardzo wymowne znaczenie. Również zapowiedź Starego Testamentu ukazała, że Nowy Mesjasz będzie potomkiem Dawida (Sn 4-5, 12-14) „On zbuduje dom imieniu memu, a Ja utwierdzę tron Jego królestwa na wieki. Ja będę mu ojcem, a On będzie mi synem”.

Drugim źródłem o oparciu, które można ustalić datę narodzin Chrystusa jest Ewangelia. Święty Mateusz podaje, że Jezus narodził się za panowania Króla Heroda Wielkiego. Ten władca Judei zmarł w 4 wieku przed Chrystusem. A zatem narodziny Jezusa, pokłon trzech Mędrców, ofiarowanie Pana w świątyni miały wydarzyć się za życia Heroda.

Najstarszym znanym nam dziś autorem, który pisał o narodzinach Jezusa w grudniu jest Hipolit Rzymski, który żył w latach 170-235. W datowanym na 204 r. Komentarzu do Księgi Daniela pisał on „Pierwsze przyjęcie Pana naszego wcielonego, który zrodził się w Betlejem miało miejsce ósmego dnia przed kalendarium styczniowym” - tzn. 25 grudnia.

Datę 25 grudnia jako obchodzenia pamiątki Bożego Narodzenia podał też rzymski historyk Sekstus Juliusz Afrykański w 221 r. 50 lat później w 274 r. cesarz Aurelian nakazał obchodzenie nowego święta kultu Sol Invictus. Kolejnym świadkiem obchodzenia Bożego Narodzenia jest Św. Augustyn (żył w latach 354-430), który w dziale o Trójcy Świętej potwierdził istnienie tego święta. Natomiast w VI w. gdy chrześcijaństwo zaczęło mieć duże znaczenie w Rzymie, gdy uzyskało status religii państwowej, Kościół podjął decyzję, że 25 grudnia zamiast Sol Invictus obchodzone będzie święto Bożego Narodzenia. Pierwsza wzmianka o publicznym celebrowaniu tego święta ujęta jest w notatce Chronografia z 354 r. i znajduje się ona w zbiorach Watykańskich.

Inna geneza obchodzenia Święta Bożego Narodzenia jak podają teologowie i historycy, przyjęta została przez Kościół po zwycięstwie cesarza Konstantego Wielkiego nad Maksencjuszem w 312 r. Data ta nie opiera się jednak na przesłankach historycznych i jest jedynie wynikiem późniejszej tradycji Kościoła.

Erę „od narodzin Chrystusa” jako pierwszy rok po narodzinach Jezusa z Nazaretu wprowadził w 525 r. ormiański znany zakonnik Dionizjusz Mały (żył w latach 470-544), pracując na polecenie papieża Jana I (pontyfikat w latach 523-526), przyjął 25 grudnia 753 r. – od założenia Rzymu za datę narodzin Jezusa. Teologowie i naukowcy piszą, że w swych wyliczeniach zakonnik mógł się pomylić ok. 7-8 lat, że Jezus narodził się wcześniej.

W oparciu o rekonstrukcję zdarzeń towarzyszących narodzeniu Jezusa dokładną datę co do roku i dnia, na dzień dzisiejszy nie jesteśmy w stanie określić. Jednak aż tak dokładna data Jego narodzin nie ma aż tak ogromnego znaczenia w kontekście zbawczej misji. Ważne jest to, że Jezus się narodził i zapoczątkował nową erę oraz nowe podejście do życia i naszej wiary. Ważne jest to, że w blasku betlejemskiego żłóbka narodził się Jezus, a orędzie miłości i miłosierdzia przekazane ludziom przez Narodzenie Bożego Syna niech będzie źródłem odnowy życia każdego z nas. Pisał bowiem w orędziu świątecznym Jan Paweł II w 2002 r. – „Niech Dziecię Jezus napełnia wasze serca darami pokoju, ufności i miłości”.

Niech tajemnica wypływająca z Żłóbka Betlejemskiego niesie światu zbawienie, a wszystkim ludziom radość i pokój, którego nam tak trzeba oraz zdrowia i szczęścia w Nowym 2017 Roku.

(Fot.: episkopat.pl)

Zobacz również:

Nowe nominacje proboszczowskie w diecezji tarnowskiej

Powstaje portal dla najdłuższego tunelu

Komentarze (4)

Rys

2016-12-25 04:06:39

0 0

Cyt- „Drugim źródłem o oparciu, które można ustalić datę narodzin Chrystusa jest Ewangelia. Święty Mateusz podaje, że Jezus narodził się za panowania Króla Heroda Wielkiego. Ten władca Judei zmarł w 4 wieku przed Chrystusem. A zatem narodziny Jezusa, pokłon trzech Mędrców, ofiarowanie Pana w świątyni miały wydarzyć się za życia Heroda.”

Jest dużo więcej różnych źródeł niż te które podał tu autor, ale ma rację że dokładnej daty Narodzin nie można potwierdzić w zachowanych źródłach.

Jednak autor popełnia podstawowy błąd, pisząc w swoim artykule tak: że Jezus narodził się za panowania Heroda Wielkiego a następnie pisząc że „Ten władca Judei zmarł w 4 wieku przed Chrystusem.”??. Ale te 4 wieki, to dużo czasu zwłaszcza, że dotyczą tego samego wydarzenia?.

Nie że bym się w czepiał. Ale dzieci i młodzież to przeczyta i tak zapamięta.

Odpowiedz

konto usunięte

2016-12-25 10:10:08

1 0

Sceptyczny punkt widzenia: http://www.racjonalista.pl/kk.php/s,470

Odpowiedz

KrolJagiello

2016-12-25 11:44:18

1 1

Tu jest fajny artykuł: http://stanislawsajdak.pl/historia-bozego-narodzenia-2011

Boże Narodzenie to według teologów najważniejsze po Wielkanocy święto w roku. Jednak najpierw chrześcijanie świętowali fakt, że Jezus zmartwychwstał, a dopiero od połowy IV wieku zaczęli obchodzić Boże Narodzenie.

Najwcześniejsza wzmianka o narodzinach Jezusa Chrystusa pochodzi z II wieku. Święta Judyta pisze, że Jezus narodził się w grocie skalnej. W 204 roku autor Hipolit podaje jako datę narodzin 25 grudnia. Ten dzień w 221 roku potwierdza rzymski historyk Sekstus Juliusz Afrykański. W 326 roku z polecenia cesarzowej Heleny zbudowano wzniesiono w Betlejem w miejscu, gdzie narodził się Jezus Bazylikę Narodzenia Pańskiego. Grota narodzenia znajduje się pod prezbiterium. Tam można zobaczyć gwiazdę z napisem łacińskim „Hic De Maria Virgine Christus Natus Est” („Tu z Maryi Panny narodził się Chrystus”). O tej Bazylice w 333 roku pisze francuski pielgrzym z Bardeaus, a w 340 roku biskup Euzebiusz z Cezarei.

Kronikarz rzymski Filokles w swoim kalendarzu pod rokiem 354 zaznacza: „Natus Christus in Bethlehem Judae” („Narodził się Chrystus w Betlejem Judzkim”), które jest położone 8 kilometrów na południe od Jerozolimy. Jest jeszcze Betlejem leżące w Galilei, 12 kilometrów na północ od Nazaretu, dzisiaj nosi nazwę Beit Lahm.

Wcześniej prawdopodobnie dzień narodzin Jezusa Chrystusa obchodzono 6 stycznia. 25 grudnia ustanowiono dniem świątecznym chrześcijan, jako przeciwwagę dla pogańskiego święta słońca. Podobnie jak dzień, tak i też nieznany jest dokładnie rok narodzin Jezusa. Wiadomo prawie na pewno, że nie jest to tak zwany rok zerowy.

Z 360 roku zachował się fragment homilii papieża – świętego Liberiusza – na Boże Narodzenie. W 380 roku święty Jan Chryzostom, wówczas jako młody kapłan, w kazaniu 25 grudnia oznajmia wiernym z ogromną radością, że po raz pierwszy w Antiocheńskiej Katedrze będzie obchodzone to święto. W IV wieku Boże Narodzenie obchodzono w Jerozolimie, Antiochii, Konstantynopolu, w Rzymie i w Hiszpanii. Już w tym czasie msze bożonarodzeniowe odprawiano o północy. Później przyjęły one nazwę Pasterki.

W 420 roku święty Hieronim zamieszkuje na stałe w Betlejem w pobliżu groty narodzenia, gdzie zakłada klasztor. Pisze on, że cesarz Hadrian w II wieku na miejscu Narodzenia Pańskiego wprowadził kult bożka Adonisa, który trwał około 180 lat.

W ciągu wieków tradycje narodowe ubogacały uroczystości Bożego Narodzenia w wiele wspaniałych obrzędów i zwyczajów. W swojej istocie pozostały one jednak podobne do tych, jakie stworzył Kościół, niosąc światu przesłanie wyrażone przez świętego Hieronima: „Bóg stał się człowiekiem. Mieszkniec i stwórca niebios zamieszkał na ziemi, aby człowiek mieszkaniec ziemi mógł przenieść się do nieba”.

W VI wieku, po spaleniu Bazyliki Narodzenia Pańskiego, jeszcze piękniejszą wybudował cesarz Justyn I.

„Syn Boży stał się człowiekiem.
Jako Bóg jest wieczny, nieskończony, wszechobecny i wszechmocny.
Jako człowiek jest ograniczony czasem, przestrzenią i mocą.
Jako Bóg jest Panem śmierci.
Jako człowiek jest jej poddany.”

Przez unię osobową Syn Boży połączył w sobie dwie natury: Boską i ludzką, tak że zachowały one swoją odrębność. W swojej Osobie Bożej, w swojej naturze Bożej Syn Boży, Słowo odwieczne, nie miał nigdy początku, jest wieczny. W naturze swojej ludzkiej, którą przyjął z dziewiczego ciała Maryi, rozpoczął istnienie 25 grudnia w pierwszym roku naszej ery i otrzymał imię Jezus Chrystus.

Odpowiedz

ysza

2016-12-25 14:52:42

0 0

a 'zatwary' to miejsce zapisu nazwy miejsca urodzin ?