Kapłan z Pisarzowej biskupem

Papież Franciszek mianował biskupem diecezji Bouar w Republice Środkowoafrykańskiej, kapłana diecezji tarnowskiej ks. Mirosława Gucwę. Pracuje on w tym kraju od roku 1992, a od 2006 był wikariuszem generalnym diecezji Bouar. Jest pierwszym tarnowskim misjonarzem, który został biskupem w Afryce.

– CieszÄ™ siÄ™, że posÅ‚uga ks. MirosÅ‚awa znalazÅ‚a uznanie w oczach Ojca ÅšwiÄ™tego. To także dostrzeżenie wielkiego misyjnego zaangażowania diecezji tarnowskiej – mówi bp Andrzej Jeż.

Biskup tarnowski Andrzej Jeż i biskup nominat Mirosław Gucwa chodzili razem do klasy w liceum w Limanowej. Byli także razem na roku w tarnowskim seminarium.

– To czÅ‚owiek, kapÅ‚an zawsze podejmujÄ…cy dziaÅ‚alność z wielkim poÅ›wiÄ™ceniem i gorliwoÅ›ciÄ…. Z wiarÄ…, oddaniem, a nawet z narażeniem wÅ‚asnego życia godziÅ‚ zwaÅ›nione strony podczas rebelii w Republice ÅšrodkowoafrykaÅ„skiej – podkreÅ›la bp Jeż.

- Nominacja to wielka radość dla KoÅ›cioÅ‚a tarnowskiego – mówi ks. Krzysztof Czermak, wikariusz biskupi ds. misji. – Od kiedy ks. MirosÅ‚aw zostaÅ‚ kapÅ‚anem zgÅ‚aszaÅ‚ dyspozycyjność do wyjazdu na misje. Jest oddany misjom. To prawdziwe powoÅ‚anie misyjne. Podczas rebelii w RCA ks. Gucwa organizowaÅ‚ pomoc dla mieszkaÅ„ców, byÅ‚ zaangażowany w przywrócenie pokoju a także uwolnienie z rÄ…k rebeliantów ks. Mateusza Dziedzica – podkreÅ›la ks. Czermak.

Biskupa nominata otaczamy modlitwÄ… – dodaje bp Leszek Leszkiewicz, byÅ‚y misjonarz. – To czÅ‚owiek oddany KoÅ›cioÅ‚owi. W stu procentach radosny, pogodny, dobry misjonarz. W trudnym czasie przyszÅ‚o mu peÅ‚nić posÅ‚ugÄ™ misjonarza, bo podczas wojny, ale nigdy nie myÅ›laÅ‚ o powrocie –mówi.

***
Ks. Mirosław Gucwa urodził się 21 listopada 1963 r. w Pisarzowej. W tej miejscowości w roku 1978 ukończył Szkołę Podstawową im. Ks. Józefa Gorszczyka. W latach 1978-1982 uczęszczał do liceum im. Władysława Orkana w Limanowej. Po maturze w 1982 roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie, które ukończył z tytułem magistra teologii. W dniu 12 czerwca 1988 roku przyjął święcenia kapłańskie, po których został skierowany do parafii św. Katarzyny w Grybowie, gdzie spędził pierwsze cztery lata swojego kapłaństwa.

Po krótkim trzymiesięcznym przygotowaniu we Włoszech i Francji, w Niedzielę Misyjną w październiku 1992 roku w swojej rodzinnej parafii z rąk ówczesnego biskupa tarnowskiego Józefa Życińskiego otrzymał krzyż misyjny i został posłany na pracę ewangelizacyjną do Republiki Środkowoafrykańskiej. Pod koniec października 1992 r. przybył tam i rozpoczął pracę misyjną w diecezji Bouar. Pierwszą placówką misyjną była parafia w Bohong, gdzie pełnił posługę duszpasterską przez 4 lata.

W roku 1996 zostaÅ‚ rektorem diecezjalnego Niższego Seminarium Duchownego pw. Å›w. Piotra w Yolé, które wyposażyÅ‚ i gdzie peÅ‚niÅ‚ swe obowiÄ…zki do 2005 r. W latach 2003-2006 peÅ‚niÅ‚ funkcjÄ™ kanclerza kurii diecezji Bouar, a od 2006 r. jest wikariuszem generalnym tej diecezji. W latach 2011-2014 peÅ‚niÅ‚ również posÅ‚ugÄ™ proboszcza parafii katedralnej pw. Matki Bożej KoÅ›cioÅ‚a w Bouar. ByÅ‚ też i jest kapelanem miejscowego wiÄ™zienia oraz miejskiego szpitala. Z jego inicjatywy zostaÅ‚ przeprowadzony remont oraz zrealizowany projekt zainstalowania studni w wiÄ™zieniu. ZapoczÄ…tkowaÅ‚ duszpasterstwo chorych w miejskim szpitalu poprzez urzÄ…dzenie kaplicy. Pod jego opiekÄ… znajduje siÄ™ diecezjalny warsztat samochodowy, który sÅ‚uży misjonarzom w pracy apostolskiej, oraz stolarnia i centrum kulturalne, a także Centre d’Accueil – dom przyjęć.

W okresie rebelii w Republice Środkowoafrykańskiej dał początek działalności Platformie Religijnej, która podjęła ważne zadanie w okresie konfliktu od 2013 roku. Jest to zgromadzenie przedstawicieli wyznawców religii chrześcijańskiej (katolików i protestantów) oraz islamu. Celem tego zgromadzenia jest wspólna modlitwa, refleksja i działanie na rzecz pokojowego współżycia wyznawców wszystkich religii. Ksiądz Mirosław odznaczył się też dużą odwagą w okresie uwięzienia ks. Mateusza Dziedzica, podejmując działania na rzecz uwolnienia misjonarza, dostarczając mu potrzebne do życia duchowego i fizycznego środki oraz jako jedyny kontaktował się z nim telefonicznie.

(Źródło: Diecezja Tarnowska)