Jutro 83. rocznica likwidacji limanowskiego getta

Limanowa. Jutro (18 sierpnia) odbędą się uroczystości upamiętniające 83. rocznicę likwidacji getta w Limanowej i zagłady społeczności żydowskiej miasta. Główne obchody rozpoczną się o godz. 17:00 przy „Głazie Pamięci” na ul. Jana Kilińskiego.

Jutro (18 sierpnia) odbędą się obchody 83. rocznicy likwidacji limanowskiego getta i zagłady Żydów limanowskich. Organizatorem wydarzenia jest „Sądecki Sztetl” oraz limanowscy historycy, a uroczystości objęła patronatem Burmistrz Miasta Limanowa Jolanta Juszkiewicz.

Uroczystości rozpoczną się o godz. 16:15 w Starej Wsi – Pożarach, na polanach leśnych w miejscu egzekucji części limanowskich Żydów, gdzie zaplanowano spotkanie i krótką modlitwę. Następnie o godz. 17:00 przy „Głazie Pamięci” na ul. Jana Kilińskiego w Limanowej odbędzie się oficjalna część rocznicowa: modlitwa, „Apel Pamięci” oraz złożenie kwiatów i zniczy przez delegacje i uczestników.

Historia zagłady

Po wkroczeniu wojsk hitlerowskich do Limanowej we wrześniu 1939 r. doszło do pierwszej egzekucji. W kamieniołomie na Cieniawie w Mordarce 12 września 1939 r. rozstrzelano jedenastu Żydów – radnych miasta, przedsiębiorców i kupców – oraz katolika Jana Semika, który stanął w obronie sąsiadów wyznania mojżeszowego. W 1941 r. w Starej Wsi na Pożarach zamordowano 167 osób, głównie starców, inwalidów, chorych i dzieci. W maju 1942 r., w odwecie za ucieczkę dwóch Żydów z konwoju, zabito 12 młodych kobiet na cmentarzu żydowskim przy dzisiejszej ul. Kolejowej. W lipcu 1942 r. na terenie getta przy dzisiejszej ul. Jana Kilińskiego rozstrzelano kolejne około 70 osób pod zachowanym do dziś murem.

Urząd zbiera wnioski do planu ogólnego, czas ucieka Zderzenie samochodu z motocyklem

Getto w Limanowej Niemcy utworzyli w czerwcu 1942 r. na tzw. „Kamieńcu”. Nie było ono otoczone murem, a wyjście poza jego granice groziło śmiercią. Granice wyznaczała dzisiejsza linia zabudowy: od ul. ks. Ludwika Kowalskiego w kierunku Małego Rynku, dalej skarpą za budynkami przy ul. Matki Boskiej Bolesnej, do mostu na ul. Targowej, następnie brzegiem Potoku Mordarka do dawnego ogrodu przy dzisiejszej Szkole Podstawowej nr 1 i dalej ul. Marii Konopnickiej. W getcie zgromadzono Żydów z Limanowej oraz miejscowości ze wschodniej i środkowej części powiatu; przebywało tam około dwóch tysięcy osób. Nad porządkiem czuwał szef niemieckiej żandarmerii Baumack.

18 sierpnia 1942 r. rano rozpoczęto likwidację getta. Na „Targowicy” przeprowadzono selekcję: około 150 młodych mężczyzn i kobiet skierowano do obozu pracy w rafinerii w Sowlinach, gdzie w kolejnych miesiącach pracowali przy budowie dróg na Limanowszczyźnie; po kilku miesiącach, w listopadzie 1942 r., zostali rozstrzelani w lesie na Przylaskach. Około 200 osób starszych, chorych oraz dzieci przewieziono do Starej Wsi – Pożarów i rozstrzelano na polanach leśnych. Pozostałe około 750 osób popędzono pieszo w kierunku Nowego Sącza; na rampie kolejowej załadowano ich do wagonów towarowych i wywieziono „na wschód”. Według przekazów większość trafiła do obozu zagłady w Bełżcu, gdzie pod koniec sierpnia 1942 r. zostali zabici w komorach gazowych; żadnych wiadomości od deportowanych nie odnotowano.

Pamięć i upamiętnienie

W sierpniu 2022 r., w 80. rocznicę likwidacji getta, odsłonięto „Głaz Pamięci” i tablicę o treści: „Pamięci limanowskich Żydów którzy przez długie lata do II wojny światowej stanowili znaczną część obywateli Limanowej/ w sierpniu 1942 r. niemal wszyscy zostali zamordowani przez Niemców w Starej Wsi oraz w obozie zagłady w Bełżcu/ w 80. rocznicę likwidacji tutejszego getta/Limanowa, 18 sierpnia 2022 r.” Na tablicach informacyjnych obok głazu umieszczono m.in. napis: „PRZECHODNIU! Stoisz przed „Głazem pamięci”, który jest wyrazem hołdu dla mieszkańców Limanowej pochodzenia żydowskiego, zamordowanych przez nazistów niemieckich w czasie Holokaustu. W tym charakterystycznym miejscu na „Kamieńcu”, gdzie istniało getto żydowskie w czasie okupacji niemieckiej, trwa w bezruchu kamień-pomnik męczeństwa i śmierci. Drogę do niego wykonano z historycznych kostek granitowych, po których szli limanowscy Żydzi pędzeni przez Niemców na cmentarz żydowski, gdzie byli rozstrzeliwani – przerwano przed głazem, tak jak przerwano Ich życie. Skwerek pokryto kamieniem (żużlem), który pozwala wprowadzić przybyłych w nastrój zadumy i refleksji. Od 1942 roku w Limanowej nie ma już Żydów. Wtedy to okupant niemiecki brutalnie zniszczył trwającą prawie 400 lat historię tej społeczności. Z Ich śmiercią większości przepadła również pamięć o żydowskiej Limanowej. Bo właśnie ta polsko-żydowska Limanowa była naszym miastem. Polaków i Żydów…”.

Pomnik powstał z inicjatywy działaczy społecznych z Limanowej i Nowego Sącza. Działaniami grupy kierował Stanisław Ociepka, a wspierali go m.in. Łukasz Połomski, Dariusz Popiela, Adam Nowak i Karol Wojtas; ze strony samorządu współpracował radny Leszek Mordarski. „Głaz Pamięci” stanął w pobliżu muru, przy którym dokonywano egzekucji. Część prac wykonali społecznie lokalni przedsiębiorcy, przekazując również materiały; pozostałe zakupiono ze składek społecznych. Teksty historyczne na tablicach przygotowali limanowscy historycy Tomasz Jacek Lis oraz Karol Wojtas. Podczas uroczystości 80. rocznicy i odsłonięcia „Głazu Pamięci” obecni byli członkowie rodzin ocalałych oraz oficjalne delegacje.