Dwóch nowych diakonów z gminy Mszana Dolna

W uroczystość św. Stanisława, biskupa i męczennika, abp Marek Jędraszewski udzielił święceń diakonatu 21 alumnom Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie, wśród których było dwóch mieszkańców gminy Mszana Dolna.

- Bogactwo Kościoła dostrzegane w najbardziej odtrąconych i biednych to skarb Kościoła, któremu mamy służyć, nad którym zwłaszcza diakoni powinni pochylać się z racji swojego miejsca w Kościele. Służba diakonów to wejście w tajemnicę tej miłości, którą żyje Kościół – mówił abp Marek Jędraszewski podczas homilii wygłoszonej w trakcie obrzędu święceń diakonatu w Katedrze na Wawelu.
Arcybiskup przypomniał kandydatom na diakonów trzy najważniejsze zadania, jakie powierza im Kościół, aby ich służba była pełna, wierna, i wypływająca z serca. Jako pierwsze z nich, arcybiskup wymienił obowiązek modlitwy za Kościół – Modlitwy wyrażającej się w codziennej modlitwie brewiarzowej, poprzez którą łączycie się z Ojcem Świętym, biskupami, prezbiterami i całym ludem Bożym, w jednym, wspólnym wysławianiu Boga za miłość, którą nam ukazał w Swym Synu Jezusie Chrystusie. Będziecie to głosić, modląc się i otwierając się przy tym na działanie Ducha Świętego, który jest źródłem tej chwały, jaką nieustanie Kościół oddaje Swemu Panu – mówił.

Kolejnym wymienionym zadaniem, jest przestrzeganie posłuszeństwa i czci wobec biskupa i jego następców, które prowadzi do jedności Kościoła - Jedność z biskupem, jedność serca sprawia, że Kościół może cieszyć się jednością, o którą prosił Chrystus swojego Ojca modląc się z Apostołami podczas Ostatniej Wieczerzy. Chodzi o tę jedność, która równocześnie jest znakiem dla świata, że święty, katolicki i apostolski Kościół jest rzeczywiście sakramentem obecności Chrystusa pośród nas – mówił abp Jędraszewski.

Arcybiskup przypomniał także o świętym zobowiązaniu, jakim jest gotowość do przyjęcia celibatu. - Zwłaszcza dzisiaj w obecnym świecie, celibat jawi się jako szczególny znak sprzeciwu wobec tego, co proponuje i do czego zachęca współczesna kultura. A tymczasem życie w czystości, która jest najpiękniejszym wyrazem miłości osobistej do Chrystusa i Jego Kościoła, sprawia, że celibat dzisiaj jest jeszcze bardziej szczególnym wyzwaniem dla świata, ale jednocześnie pokazującym, że można, że należy tak żyć, że to jest miarą człowieczeństwa, a na pewno znakiem świętości Kościoła, który swoją moc czerpie nie z siebie i opiera nie na słabościach ludzkich, ale otwiera się na przepotężne działanie Ducha Świętego – mówił.

Abp Jędraszewski zwrócił uwagę, że posługa diakona nierozerwalnie wiąże się z głoszeniem Ewangelii, nie tylko poprzez czytanie świętych słów, lecz także poprzez własne świadectwo życia, wiary i miłości, potwierdzające prawdziwość słów Ewangelii. Arcybiskup przypomniał także, że diakon jest równocześnie sługą Ołtarza, który biorąc w swoje ręce Ciało i Krew Chrystusa staje się jednocześnie świadkiem Miłości Chrystusa - To świadek, od którego wymaga się niezwykłej pokory, tej, której przykład i najbardziej przejmującą lekcję dał Jezus Chrystus podczas Ostatniej Wieczerzy klękając przed swoimi uczniami i obmywając im nogi. Nie może być uczestnictwa w najświętszych tajemnicach Eucharystii bez tego wewnętrznego uniżenia się i pokory jak najbardziej autentycznej – mówił.

Święcenia diakonatu z rąk Metropolity Krakowskiego w Katedrze Wawelskiej otrzymało 21 alumnów, wśród których było dwóch mieszkańców Gminy Mszana Dolna: Bartłomiej Grociak z Kasinki Małej (parafia p.w. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny) oraz Dariusz Nawara z Olszówki (parafia p.w. św. Jana Chrzciciela).

Świadkami tego wydarzenia byli duszpasterze ich parafii i mieszkańcy miejscowości, z których pochodzą. Nie zabrakło najbliższej rodziny kleryków. Przed alumnami ostatni rok przygotowań do święceń kapłańskich. Spędzą go posługując na wyznaczonych parafiach.

Święcenia diakonatu przyjmują klerycy będący na piątym roku formacji w seminarium duchownym. Wśród zadań powierzanych diakonowi są służba kapłanom i wiernym, m.in. asystowanie w czasie funkcji liturgicznych, udzielanie chrztu, rozdawanie Komunii świętej, czytanie Ewangelii, przewodniczenie nabożeństwom (lecz nie Eucharystii), sprawowanie sakramentaliów, tam, gdzie nie ma kapłana - asystowanie i błogosławienie małżeństwa w imieniu Kościoła na podstawie delegacji biskupa lub proboszcza, prowadzenie pogrzebu, zajmowanie się w imieniu Kościoła dziełami miłosierdzia i administracją oraz akcją społecznej pomocy. Po udzielonych święceniach, diakoni są kierowani do pracy w parafiach Archidiecezji Krakowskiej, gdzie przez następny rok formacji uczą w szkołach oraz podejmują obowiązki duszpasterskie. Po roku posługi w parafiach archidiecezji krakowskiej, diakoni uczestniczą w rekolekcjach, po których przyjmują święcenia prezbiteriatu (kapłańskie).

(Fot. Andrzej Marciniak FB)