W Świdniku pokazali swoje osiągnięcia

W Szkole Podstawowej w Świdniku odbyło się spotkanie podsumowujące pierwszy rok realizacji programu Erasmus+. Spotkanie to miało na celu rozpowszechnianie rezultatów projektu wśród rodziców, nauczycieli oraz władz lokalnych.

Zaproszeni goście chętnie przybyli na tę szkolną uroczystość, których na początku przywitała Lucyna Borzęcka, dyrektor placówki: wójt gminy Łukowica Bogdan Łuczkowski, ks. dziekan Wiesław Majca, dyrektor ZOE Małgorzata Pogwizd, radni i sołtysi Świdnika i Owieczki, właścicielka dworu w Świdniku Maria Twardowska oraz Jarosław Czaja artysta, autor, fotograf, nauczyciel.

Licznie zgromadzili się rodzice dzieci i młodzieży uczęszczający do tej szkoły. Warto tutaj dodać kilka słów, jak ważną  rolę w tej szkole odgrywają właśnie rodzice, bez których wsparcia i zaangażowania nie udałoby się w szkole osiągnąć zbyt wiele. Rodzice chętnie wspierają pracę w szkole, motywują swoje dzieci do angażowania się w różne szkolne przedsięwzięcia, służą pomocą, a także przychodzą na spotkania i wydarzenia organizowane przez szkołę. Dzięki takiej współpracy uczniowie Szkoły Podstawowej w Świdniku reprezentują wysoki poziom nauczania, są kreatywni, ciekawi świata, umieją pracować zespołowo, rozwijają swoje umiejętności kluczowe. Uczniowie uczestniczący w programie Erasmus+ zaprezentowali podczas spotkania działania zrealizowane w pierwszym roku trwania projektu oraz plany na następny rok ( projekt kończy się 31 sierpnia).

Dzięki pieniądzom z projektu Szkoła Podstawowa w Świdniku wydała książkę pt: „ Dwór w Świdniku na starej i nowej fotografii”. Przedsięwzięcie to udało się dzięki współpracy z Muzeum Okręgowym w Nowym Sączu, Urzędem Ochrony Zabytków, archiwum dworu państwa Twardowskich oraz fotografem Jarosławem Czają. Autorem tekstów w j. polskim i angielskim jest Agnieszka Stefanowicz ( koordynator Erasmus+ w szkole), zaś graficznie książkę opracował Adam Matusiak. Książka ta jest egzemplarzem bezpłatnym, rozdawanym w celu promocji szkoły, realizowanego projektu, dworu oraz gminy Łukowica w kraju i za granicą w szkołach partnerskich z Czech i Portugalii. Wspólnie z zaprzyjaźnionymi szkołami z Dvur Kralove nad Labem oraz Santa Maria da Feira wydany został w Świdniku kalendarz na 2020 rok, który również jest także materiałem promocyjnym, darmowym. Stroną finansową projektu zajmuje się bardzo skrupulatnie Anna Florek. Kolejnego wsparcia finansowego udzielono – w ramach realizacji programu- szkolnemu zespołowi regionalnemu „Świdnicoki”. Zespołem kieruje – ze szczególnym entuzjazmem, energią i profesjonalizmem- Karolina Borucka, instruktorka oraz nauczycielka muzyki i nauczania początkowego w Szkole Podstawowej w Świdniku.

Trwają rozmowy operatorami o przyspieszeniu wysyłki alertów Pół promila i koniec jazdy

Relacja szkoły ze spotkania:

„Spotkanie podsumowujące nie mogło się odbyć bez występu „Świdnicoków”,  którzy prócz pastorałek lachowskich zaprezentowali również na czym polegał dawniej zwyczaj kolędowania w naszym regionie. Akompaniował na akordeonie Marian Iwan. Chłopięca część zespołu wystąpiła jako grupa kolędnicza z turoniem, w której wspomnianemu już turoniowi towarzyszył Żyd, dziad, Cyganka i Cygan oraz charakterystyczna tylko dla Lachów niema postać tzw. niemowa. Przebierańcy swoimi harcami oraz dialogami odnoszącymi się zarówno do dawnych, jak i obecnych czasów, rozbawili całą publiczność. Na ustach widzów zagościł uśmiech, na sali zabrzmiały gromkie brawa, a wszystko za sprawą „Świdnicoków”.  Kolędnicy złożyli wszystkim noworoczne życzenia  i jak na prawdziwych kolędników przystało zostali hojnie obdarowani. Co prócz „kukiełki”, jajek i sera dostali przebierańcy? To zapewne zobaczymy niebawem, gdyż powstały niedawno zespół jest w trakcie kompletowania swoich strojów ludowych i na ten cel przeznacza całą ofiarność darczyńców: ks. dziekana Wiesława Majcy, wójta gminy Łukowica pana Bogdana Łuczkowskiego, sołectwa Świdnik z panią sołtys Izabelą Górowską na czele, radnego Świdnika pana Henryka Talara. Kibicujemy zatem młodemu zespołowi, żeby całą swoją energię ( a ma jej nieograniczone zapasy) wykorzystał w celu popularyzowania kultury, tradycji i gwary lachowskiej, żeby występował nie tylko w szkole, ale także na terenie gminy i całej ziemi limanowskiej.”