100-lecie parafii (ZDJĘCIA)

W niedzielę parafia pw. Najświętszego Imienia Maryi w Laskowej obchodziła jubileusz 100-lecia swojego istnienia. Uroczystej Eucharystii przewodniczył biskup Andrzej Jeż, który wraz z wiernymi modlił się w intencji pokoleń tworzących tę wspólnotę.

W niedzielę (5 października) wspólnota parafii pw. Najświętszego Imienia Maryi w Laskowej obchodziła jubileusz 100-lecia swojego istnienia. Uroczystość stała się okazją do wspólnej modlitwy i podziękowania za wiarę przekazywaną przez pokolenia oraz za kapłanów i rodziny, które przez lata budowały duchowe i materialne dziedzictwo parafii.

Uroczystej mszy świętej dziękczynnej przewodniczył biskup tarnowski Andrzej Jeż. Wraz z wiernymi modlił się w intencji wszystkich, którzy tworzyli i nadal tworzą wspólnotę parafialną w Laskowej. Po zakończeniu liturgii poświęcił figurę św. Michała Archanioła, będącą jubileuszowym darem parafian i znakiem duchowej opieki nad miejscową wspólnotą.

Uroczystość rozpoczęła się od powitania biskupa przez parafian, którzy wyrazili wdzięczność za jego obecność i modlitwę. Następnie głos zabrał proboszcz parafii, przypominając historię jej powstania. Wspólnota w Laskowej narodziła się ze szczególnej potrzeby duchowej mieszkańców, którzy przed stu laty – odcięci przez wezbrane wody rzeki Łososiny od macierzystej parafii w Łososinie Górnej – zwrócili się do biskupa Leona Wałęgi z prośbą o utworzenie nowego ośrodka duszpasterskiego. W 1925 roku powstała ekspozytura, a wkrótce potem parafia pw. Najświętszego Imienia Maryi.

Zmarł ks. Zygmunt Bochenek Schronisko zamknięte, gminy muszą odebrać niemal 300 psów. „Będzie problem”

Pragniemy podziękować Bogu za utrzymaną przez ten wiek żywą wiarę pośród różnych zawirowań historii. Dziękujemy za ogrom łask, jakie otrzymaliśmy przez sto lat w Kościele i w naszych rodzinach – mówił proboszcz ks. Andrzej Wanat, witając gości i duszpasterzy.

Rozpoczynając liturgię, biskup Andrzej Jeż wyraził radość z możliwości wspólnego świętowania. 

Chcemy w czasie tej Eucharystii uwielbiać Boga za to, że w tylu pokoleniach podejmuje swoje zbawcze działanie. Otaczam modlitwą wszystkich zmarłych z tej parafii, ale także was – abyście ten dar wiary przekazali następnym pokoleniom – powiedział.

W homilii Biskup Jeż nawiązał do fragmentu Ewangelii o ziarnku gorczycy, ukazując potęgę wiary, która – choć niewielka – ma moc przemieniać życie człowieka i świata. 

Chrystus mówi o wierze, która może przenosić góry. Wiara, nawet najmniejsza, jeśli jest prawdziwa, staje się źródłem niezwykłej siły i wytrwałości - zaznaczył.

Hierarcha zwrócił uwagę, że Bóg nie daje gotowych rozwiązań, ale ziarna dobra, które należy zasiewać i pielęgnować. 

Bóg nie daje gotowych produktów – On daje ziarna - mówił, przypominając, że każdy w sakramencie chrztu otrzymuje ziarno wiary, które może wzrastać, jeśli trafi na dobry grunt.

Szczególne miejsce w homilii poświęcił rodzinie jako pierwszemu środowisku przekazu wiary. 

Błędem jest przekonanie, że dziecko samo kiedyś wybierze swoją drogę. Tak jak nie czekamy z podaniem pokarmu, aż dorośnie, tak nie można odkładać przekazu wiary - przypomniał.

Biskup podkreślił również, że wiara dojrzewa w codziennych obowiązkach i wierności. Wskazał, że to nie teoria, lecz postawa wyrażająca się w modlitwie, pracy nad sobą, uczciwości i trosce o bliźnich.

W dalszej części homilii odniósł się do historii regionu, zauważając, że głęboka wiara przodków była źródłem ich siły i solidarności. 

Europa coraz częściej doświadcza pustki duchowej, bo odwraca się od swoich korzeni. My wciąż możemy dziękować za wiarę, która nas jednoczy i daje nadzieję - mówił.

Na zakończenie biskup Andrzej Jeż wyraził wdzięczność za stulecie wspólnoty parafialnej w Laskowej, podkreślając, że Kościół, podobnie jak ziarno gorczycy, wyrósł z małego początku, ale dzięki Bożej łasce stał się przestrzenią życia i wiary wielu pokoleń.

Po zakończeniu Eucharystii biskup dokonał poświęcenia figury św. Michała Archanioła, która stanie przy kościele jako znak duchowej opieki nad parafią. Figura, ufundowana przez parafian, jest wyrazem wdzięczności za minione sto lat i prośbą o umocnienie w wierze na kolejne pokolenia.