...Zamiast pokory – przekonanie o własnej nieomylności. Zamiast służby – potrzeba dominacji. I nagle ten drobny, niepozorny człowiek zaczyna mówić tonem profesora, pouczać jak kaznodzieja, decydować jak strateg, choć w rzeczywistości jedyne, co naprawdę posiada, to stanowisko, które przypadło mu bardziej z układu niż z zasług.Najbardziej niebezpieczne jest jednak to, że otoczenie często ulega tej iluzji. Ludzie zaczynają traktować jego słowa poważnie, bo wypowiada je ktoś, kto ma dostęp do pieczątek, protokołów i gabinetów. A on sam utwierdza się w przekonaniu, że ta powaga jest zasłużona. Wtedy gram władzy naprawdę staje się dla niego toną autorytetu – nie dlatego, że autorytet zdobył, lecz dlatego, że nikt od razu nie odważył się powiedzieć mu, że wciąż jest tylko człowiekiem, który dostał narzędzie, a nie rangę.

Kiedy człowiek o skromnym horyzoncie nagle dostaje dostęp do władzy, dzieje się z nim coś osobliwego. Znika ostrożność, znika świadomość własnych ograniczeń, znika nawet zwykła przyzwoitość. Pojawia się za to złudzenie, że wraz z urzędowym podpisem i pieczątką spłynęła na niego jakaś nadzwyczajna mądrość. Gram kompetencji natychmiast puchnie w jego wyobraźni do rozmiarów tony autorytetu. Człowiek, który jeszcze wczoraj nie potrafił słuchać, dziś uważa, że powinien być słyszany. Człowiek, który nie znał faktów, dziś wygłasza je jak objawienia. Człowiek, który nie miał odwagi przyznać się do błędu, dziś traktuje własne pomyłki jak prawdy objawione.Władza działa na takich ludzi jak silny alkohol: odurza, rozgrzewa, rozwiązuje język, a przede wszystkim odbiera zdolność trzeźwej oceny. Zamiast odpowiedzialności pojawia się teatralna pewność siebie.

Chłopczyku demagoga cutujesz czy gpt myśli za twoją główkę?? Kiedy się o tej umowie dowiedziałeś?? Otóż 10 lat później ode mnie????490 mld oddane, to co??? Nie realizowana jest??Co dostajesz od Ukrainy w zamian ??